به گزارش مفدا مشهد، فاطمه صادقی، دانشجوی خبرنگار مفدا، به مناسبت روز جهانی محیط زیست در یادداشتی نوشت: زمین امانتی است میان دستان ما؛ نه میراثی از نیاکان، که ودیعه‌ای از آیندگان. این روز برای آن است تا به یاد آوریم که نفس‌کشیدن حق درخت است، جاری بودن حق رود و زنده ماندن حق خاک.
وی افزود: روز جهانی محیط زیست، یادآور این حقیقت است که زمین امانتی است میانِ دستانِ ما؛ نه میراثی از نیاکان، که ودیعه‌ای از آیندگان.

این روز برای آن است تا به یاد آوریم که نفس‌کشیدن حقِ درخت است، جاری بودن حقِ رود، و زنده ماندن حقِ خاک. از سوزِ نفس‌های گرمِ آسمان و تشنگیِ لختِ رودها تا زخم کهنهٔ فرونشست و لبخند تلخِ پلاستیک بر صورتِ زمین، همگی فریادِ وظایفی است که بر زمین مانده است.

وظیفهٔ ما در این روز، دوباره دیدن است — دیدنِ آنچه روزمرگی پوشانده. نه لزوماً کاری حماسی، که همین که کیسهٔ پلاستیکی را نگیریم، شیرِ اضافه را باز نگذاریم، و در کوچه‌مان یک نهال بکاریم. همین می‌شود آغازِ وفا به آن امانتِ سبز.

در این میان، نظاره‌گرِ تلاشِ بی‌ادعای کسانی بوده‌ایم که پیش از ما به وظیفهٔ خود ایستادند: کارگران زحمت‌کشِ جمع‌آوری پسماند، محیط‌بانانی که شب را در دلِ یخ و آتش به صبح می‌رسانند، خبرنگارانی که از مرگِ تالاب‌ها نوشتند، و مدیرانی که به جای وعده، یک درخت کاشتند.

از جایگاهِ نظارت، اذعان می‌داریم که این روز حلقهٔ مفقودِ مسئولیتِ جمعی نبوده، بلکه آئینهٔ تمام‌نمای بحرانی است که در آن زمین، شانه به شانهٔ ما گریه می‌کند؛ و همچنین روشنگر چهره‌های نادیده‌ای که بی‌چشمداشت، امانتدار راستینِ این کره بودند.

از این رو، از تمامیِ دلسوختگانِ خاک، آب و آسمان — از کنارگیرندگانِ زباله تا قانون‌گذارانِ خستگی‌ناپذیرِ محیط زیست — مراتبِ امتنان و قدردانیِ جمعی اعلام می‌گردد.

روز جهانی محیط زیست بر همگان مبارک؛ روزی برای یادآوریِ وظیفه، پاسداشتِ عمل‌کنندگان، و عهدی دوباره با زمین.