به گزارش مفدا لارستان؛ اداره مشاوره دانشجویی مبتنی بر سبک زندگی اسلامی ایرانی دانشکده علوم پزشکی لارستان به مناسبت هفته ملی جمعیت و روز ازدواج، در یادداشتی به یکی از دغدغه‌های اساسی نسل جوان پرداخته و اهمیت یادگیری مهارت پرورش رابطه عاشقانه را در چارچوبی سالم و منطبق بر اصول زیستی و فرهنگی بررسی کرده است.

در این متن می خوانیم:

یاد گرفتن اینکه چطور رابطه عاشقانه را پرورش دهیم، کار ضروری ست. رابطه ی عاشقانه، صمیمیتی قابل اعتماد به وجود می اورد که به ما اجازه می دهد با زندگی کنار بیاییم و خوب زندگی کنیم، و این چیزی است که به زندگی ما معنا می بخشد. وقتی در بستر مرگ هستیم، این کیفیت ارتباط با عزیزانمان هست که بیش تر از همه برای ما اهمیت دارد.

به طور غریزی میدانیم کسانی که اهمیت دل بستن را درک میکنند زندگی بهتری دارند، بنابراین جامعه ما را به رقابت وا می دارد تا ارتباط برقرار کنیم. حتی بعد از میلیونها سال تکامل یافتن، ما به گونه ای برنامه ریزی شده ایم که طرز بی رحمانه ای به دنبال تعلق داشتن و ارتباط صمیمانه هستیم. اما امروزه همچنان اصرار داریم بگوییم افراد سالم کسانی هستند که به دیگران نیازی ندارند. باید توجه کرد که فرهنگ تک زیستی درحال رواج هست که با اصل بیولوژیکی ما مغایرت دارد.

از آنجایی که همه ی ما انسان ها موجود اجتماعی هستیم و از بدو تولد در آغوش امن مادر و پدر عشق، محبت و توجه دریافت کردیم پس تجربه ی حس دوست داشتن و دوست داشته شدن، تعلق داشتن در بزرگسالی از سمت دیگری موضوع انکار نشدنی هست و نباید این احساسات را نشانه ی ضعف دانست. اما آنچه مهم هست اینکه چطور این احساسات را در چهارچوب امن تجربه کنیم و آسیب نبینیم.

ازدواج و رابطه ی سالم ساختار سالمی هم دارد مثل نگهداشتن احترام یکدیگر حتی در مواقع عصبانیت ها و اختلافات، شنیدن صحبت ها و انتظارات یکدیگر بدون قضاوت و سرزنش کردن، توجه و وقت گذاشتن برای هم دیگر، باید در نظر گرفت که وجود تفاوت ها در ازدواج طبیعی هست زیرا به تعداد ادم های روی کره زمین تفاوت وجود دارد، اما آنچه مهم هست داشتن تفاهم و فهم یکسان در پذیرش تفاوت ها است.

وقتی افراد در ازدواج و رابطه ی امن و قوی قرار میگیرند، چیزی فراتر از پیشرفت رابطه شان اتفاق می افتد. دایره ی واکنش های عاشقانه مثل حلقه ی آبی هست که در آن سنگ انداخته باشند بزرگتر می شود، بودن در یک رابطه ی عاشقانه سالم علاقه و توجه ما را به دیگران، چه در خانواده و چه در جامعه افزایش می دهد. احساس دوست داشته شدن و امنیت، ما را به انسان های مهربان تر و صبورتری تبدیل می کند.

البته وقتی از عشق حرف می زنیم، باید این راهم بپذیریم که حتی اگر همه چیز خوب پیش برود مشکلات تمامی ندارد. عشق و ازدواج مثل کاشتن دانه است که برای رشد نیاز به مراقبت دارد و بی توجهی گیاه آن را پژمرده وخشک می کند.

معرفی کتاب در این زمینه: از کتاب های دکتر سوجانسون.