به گزارش پایگاه خبری و اطلاع رسانی مفدا البرز،روزهای پایانی زمستان بود که آوار اندوه بر شانههایمان نشست؛ خانهها لرزیدند، آینهها شکستند و چشمهایمان به خون نشستند. به گواه تاریخ، فرزندان سلحشور ایرانزمین از کاوه و فریدون گرفته تا آرش و گردآفرید، همواره سینه سپر کردهاند و جان عزیزشان را فدا ساختهاند تا مبادا غباری از قدمهای بیگانه، ساحت مقدس وطن را بیالاید. ایران ما عزادار خونهای پاک کودکان بیگناه خویش است که بر زمین ریخته شد؛ اما این درخت کهن، با هیچ تبری از پای درنمیآید. ایران بزرگ به پا خواسته، تا با قدرت همدلی فرزندان خود، از پس این تاریکی بر مهاجم چیره شود و دوباره جوانه زند.
«جمعی از اعضای کانون هنرهای تجسمی دانشگاه علوم پزشکی البرز»
یکشنبه ۹ فروردین ۱۴۰۵ - ۱۱:۲۰
جمعی از اعضای کانون هنرهای تجسمی دانشگاه علوم پزشکی البرز؛
ایرانِ زخمی، استوار بر پای میماند
در واپسین روزهای زمستان، هنگامی که خانهها لرزید و دلها شکست، ایران کهن بار دیگر به سوگ نشست؛ اما همچون درختی تناور، با همدلی فرزندانش از دل تاریکی عبور میکند و امید را از نو میرویاند.