به گزارش مفدا - گناباد، در دل شب‌های قدر، هنگامی که سکوت آسمان با زمزمه‌های عاشقانه بندگان در هم می‌آمیزد، احساسی غریب و عمیق وجودمان را فرا می‌گیرد.

این شب‌ها، نه تنها زمان نزول قرآن، که فصل بارش رحمت و ریزش اشک‌های شوق بر گونه‌های خاکی ماست؛ گویی در این ساعات، پرده‌ای از عالم غیب کنار می‌رود و ما در آغوش بی‌کران پروردگار، عظمت عشق و لطف او را لمس می‌کنیم.

شب قدر، فرصتی است تا در دریای بیکران بخشش الهی غرق شویم و با شستن غبار گناه از جان، به سوی او بازگردیم.

هر دعایی که در این شب‌ها سر می‌دهیم، چونان بذری است که در زمین حاصلخیز دل کاشته می‌شود و امید است که میوه‌ی اجابت دهد.

اشک‌هایی که بر بالین سجاده می‌ریزند، نه از سر غم، که از شوق وصال و فریاد دلتنگی برای معشوقی است که جز او، پناهی نیست.

در این شب‌های نورانی، با دستان لرزان و قلبی سرشار از امید، از خدا می‌خواهیم که ما را در شمار بندگان صالح و رستگار خویش قرار دهد.

می‌خواهیم که عطر حضورش، همیشه در کوچه باغ‌های زندگی‌مان جاری باشد و سایه‌ی مهرش، پناهگاه همیشگی‌مان گردد. شب قدر، شب بازگشت به خویشتن و پیمان بستن دوباره با خدایی است که بی‌منت، عاشقانه دوستمان دارد.

در این شب‌های عزیز، بیایید با قلبی شکسته و نیتی خالص، دست به دعا برداریم و از پروردگار بخواهیم که در این امتحان بزرگ زندگی، ما را یاری کند و در پناه لطف بی‌کرانش، ما را از هر گزندی مصون بدارد. چرا که اوست شنونده‌ی دعاها و اجابت‌کننده‌ی رازها.