یعقوب لیث صفاری، همان «رادمان پورماهک»، که نهالِ زبان پارسی را از نو آبیاری کرد، هویت و فرهنگ ایرانی را دوباره زنده ساخت و بانگِ آزادگی را در گوشِ روزگار طنین‌انداخت.