جایی میان پشیمانی‌ها و امیدها، کتابخانه‌ای وجود دارد که هر قفسه‌اش یک زندگیِ نزیسته است. زندگی‌هایی که می‌توانستیم انتخابشان کنیم، اگر فقط یک تصمیم را جور دیگری می‌گرفتیم. کتابخانه‌ی نیمه‌شب یادمان می‌آورد که هیچ “دیر” مطلقی وجود ندارد؛