به گزارش مفدا مشهد، همزمان با هفته قرآن، عترت و دانشگاه، فاطمه عباسی، دانشجوی رشته پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، حافظ کل قرآن و دبیر کانون قرآن و عترت، در گفت‌وگو با مفدا مشهد از تجربه‌ی انس با قرآن، پیوند میان علم و ایمان، و فعالیت‌های فرهنگی دانشگاه سخن گفت.
مفدا مشهد: خانم عباسی، لطفاً از دوران آغاز انس‌تان با قرآن بگویید. از چه سنی شروع کردید و چه انگیزه‌ای شما را به سمت حفظ کل قرآن سوق داد؟
فاطمه عباسی: از دوران کودکی، قرآن بخش جدایی‌ناپذیر زندگی من بود. از حدود سه‌سالگی با تشویق خانواده و حضور در کلاس‌های قرائت و تجوید با کلام وحی آشنا شدم. به‌مرور که لذت انس با آیات الهی را درک کردم، در دلم شوقی برای حفظ و درک عمیق‌تر معارف قرآن پدید آمد. از همان زمان تصمیم گرفتم قرآن تنها در زبانم نباشد، بلکه در جان و رفتارم جاری شود و با نیت خدمت به معارف الهی مسیر حفظ کل قرآن را آغاز کردم.
مفدا مشهد: حفظ کل قرآن کریم مسیر دشواری است؛ در این راه چه لحظاتی برای شما ماندگارتر بوده است؟
عباسی: بی‌تردید مسیر حفظ قرآن فراز و نشیب‌های بسیاری دارد. یکی از ماندگارترین لحظاتم زمانی بود که آیات قرآن را با نگاه به کعبه از حفظ می‌خواندم. آن لحظه، برایم تجربه‌ای از آرامش آسمانی و اتصال عمیق با خداوند بود. همچنین هرگاه حس می‌کردم آیه‌ای با وضعیت درونی‌ام ارتباط دارد، انگیزه و آرامشی دوچندان در وجودم شکل می‌گرفت.
مفدا مشهد: چه کسانی بیشترین نقش را در همراهی شما در مسیر قرآنی داشتند؟
عباسی: نقش خانواده‌ام بسیار تعیین‌کننده بود. حمایت پدر و مادرم با صبر و دعای خیرشان بزرگ‌ترین پشتوانه‌ام بود. همچنین اساتید قرآن با راهنمایی‌های ارزشمندشان مسیر درستی برایم ترسیم کردند و دوستان قرآنی با همدلی و رقابت معنوی انگیزه‌ام را دوچندان کردند.
مفدا مشهد: شما دانشجوی رشته پزشکی هستید. چطور بین تحصیل در رشته‌ای سنگین و فعالیت‌های قرآنی تعادل برقرار می‌کنید؟
عباسی: پزشکی رشته‌ای پرمشغله است، اما قرآن همیشه منبع آرامش و جهت‌گیری در زندگی من بوده. سعی می‌کنم در فواصل کلاس‌ها یا در خوابگاه زمانی را به تلاوت و مرور قرآن اختصاص دهم. برایم قرآن فقط یک فعالیت معنوی نیست، بلکه چراغی است که مسیر تحصیل و زندگی را روشن می‌کند و به من تمرکز و امید می‌دهد.
مفدا مشهد: آیا مفاهیم قرآنی در مسیر علمی و پزشکی شما هم تأثیرگذار بوده است؟
عباسی: قطعاً. قرآن نگاه مرا به انسان و بیماری از سطح جسم فراتر برده است. بیمار برای من تنها یک پرونده نیست، بلکه انسانی است حامل روح الهی. آیاتی چون «وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ یَشْفِینِ» و «مَنْ أَحْیَاهَا فَکَأَنَّمَا أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعًا» همواره یادم می‌آورند که هدف طبابت، احیای کرامت انسانی است. قرآن به من آموخته که علم، اگر با نیت الهی همراه شود، عبادت است؛ و طب، اگر با مهر و اخلاص باشد، جلوه‌ای از رحمت خداست.
مفدا مشهد: چه پیوندی میان قرآن و علم پزشکی می‌بینید؟
عباسی: قرآن و علم پزشکی دو جلوه از حقیقت‌جویی انسان‌اند؛ یکی در ساحت معنا و دیگری در عرصه ماده. قرآن انسان را ترکیبی از جسم و روح معرفی می‌کند و پزشکی تلاشی است برای حفظ سلامت این ترکیب. از نگاه قرآنی، انسان آینه‌ای از اسماء الهی است و بیماری فرصتی برای تأمل و بازگشت به رحمت خدا. در نتیجه، طبابت اگر با نگاه قرآنی همراه شود، تنها درمان درد نیست، بلکه احیای کرامت انسانی است.
مفدا مشهد: درباره فعالیت‌های اخیر کانون قرآن و عترت و به‌ویژه نمایشگاه هفته قرآن و عترت توضیح دهید.
عباسی: کانون قرآن و عترت همواره در تلاش است فعالیت‌های قرآنی را در سطح دانشگاه گسترش دهد. نمایشگاه هفته قرآن و عترت یکی از بزرگ‌ترین برنامه‌های ماست که امسال با شعار «از آیه تا آینه» برگزار شد. این نمایشگاه با رویکرد سلامت معنوی و نگاه به مقاومت و شهدا از منظر قرآن کریم، فضای پویایی را در دانشگاه ایجاد کرد. در کنار نمایش آثار قرآنی، کارگاه‌ها، نشست‌ها و محافل قرآنی نیز برگزار شد تا دانشجویان با معارف قرآن بیش‌تر آشنا شوند.
مفدا مشهد: استقبال دانشجویان و اساتید از برنامه‌های قرآنی دانشگاه را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
عباسی: استقبال بسیار خوب بوده است. دانشجویان به‌ویژه در سال‌های اخیر علاقه‌مندی بیشتری به فعالیت‌های قرآنی نشان داده‌اند و اساتید نیز نقش مؤثری در تشویق آن‌ها دارند. این تعامل باعث شده فضای دانشگاه رنگ و بوی قرآنی بیشتری بگیرد و حس معنویت در محیط علمی تقویت شود.
مفدا مشهد: در پایان، کانون قرآن و عترت چه برنامه‌هایی برای آینده دارد؟
عباسی: برنامه‌های متنوعی در پیش داریم، از جمله دوره‌های آموزشی حفظ قرآن، کارگاه‌های تفسیر و نهج‌البلاغه، مسابقات قرآنی و نشست‌های قرآن‌پژوهی. همچنین قصد داریم حلقات قرآن در فضاهای عمومی دانشگاه تشکیل دهیم تا قرآن بیش از پیش در زندگی روزمره دانشجویان جاری شود و منبعی از آرامش و هدایت برای همه باشد.
عباسی در پایان گفت: امیدوارم با حمایت مسئولان فرهنگی، فضای قرآنی در دانشگاه بیش از پیش تقویت شود و قرآن در جان و رفتار همه ما جاری گردد. همواره دعای من این است:
«دَعْوَاهُمْ فِیهَا سُبْحَانَکَ اللَّهُمَّ وَتَحِیَّتُهُمْ فِیهَا سَلَامٌ ۚ وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ»
خبرنگار: علی ابراهیمی