یکشنبه ۲۰ مهر ۱۴۰۴ - ۰۸:۵۵

حافظ ؛ غزل‌سرایی ازجنس عرفانی، اجتماعی و ادبی

حافظ

اشعار خواجه حافظ شیرازی، میراثی ماندگار است که فراتر از مرزهای زمان و مکان، پیامِ آزادگی، عشق و خردورزی را به بشریت عرضه می‌کند.۲۰ مهر ماه همه ساله به عنوان روز بزرگداشت غزل سرای نامی ایران خواجه شمس‌الدین محمد حافظ شیرازی رقم خورده است.

به گزارش مفدا هرمزگان؛ حافظ تنها متعلق به گذشته نیست. پرسش‌ها، دغدغه‌ها و طنز ظریف او، مخاطب امروز را به چالش و تفکر دعوت می‌کند. درنگی بر اشعار او می‌تواند چراغ راهی برای عبور از پیچیدگی‌های جهان مدرن باشد.

مجموعه اشعار و غزلیات حافظ به قدری غنی و جذاب است که شهرت جهانی دارد و شمار زیادی از مردم جهان، دیوان او را به عنوان یک گنج همراه خود حمل می‌کنند. به عقیده برخی، شعر و غزل نوعی غذای روح است و فواید بیشماری دارد بنابراین بهتر است هر از چند گاهی در میان شلوغی های کار و زندگی به آن هم سری بزنیم.

گرامی بودن وی در میان ایرانیان تنها به دلیل سروده‌هایش نبوده است و بسیاری از ایرانیان از دیوان او برای گرفتن فال بهره‌ می‌گیرند و به فال حافظ ارادت بسیاری دارند.

نوبهار است در آن کوش که خوش‌دل باشی که بسی گُل بدمد باز و تو در گِل باشی

من نگویم که کنون با که نشین و چه بنوش که تو خود دانی اگر زیرک و عاقل باشی

چنگ در پرده همین می‌دهدت پند ولی وعظت آن گاه کند سود که قابل باشی

در چمن هر ورقی دفتر حالی دگر است حیف باشد که ز کار همه غافل باشی

نقد عمرت ببرد غصهٔ دنیا به گزاف گر شب و روز در این قصهٔ مشکل باشی

گر چه راهی‌ست پر از بیم ز ما تا بر دوست رفتن آسان بود ار واقف منزل باشی

حافظا گر مدد از بخت بلندت باشد صید آن شاهد مطبوع‌شمایل باشی