در آیین ایرانیان باستان، «گوش» یا «گئوش اوروان» ایزدبانوی محافظی است که از روح اولین حیوانِ آفریده شده توسط اهورامزدا، یعنی گاو نخستین به وجود آمد. گوش، الهه‌ی دام‌ها و حامی حیوانات است. در ایران باستان، چهاردهم هر ماه «گوش روز» نامیده می‌شد که مردم در این روز آیین‌هایی برای احترام به دام‌ها انجام می‌دادند. دکتر حسن تاج‌بخش، دامپزشک برجسته‌ی ایرانی، استاد ممتاز دانشگاه تهران و پدر علم نوین دامپزشکی، در سال ۱۳۶۹ پیشنهاد کرد روز چهاردهم مهرماه، به یاد «گوش روز» روز ملی دامپزشکی نامگذاری شود.
این روز فرصت مهمی برای یادآوری ارزش و نقش مهم دام‌ها و حیوانات است. همچنین فرصتی برای قدردانی از زحمات دامپزشکان در حفظ سلامت دام و در نتیجه انسان و زمین است. دامپزشکان نقش مهمی در سلامتی حیوانات و امنیت غذایی دارند. آن‌ها به درمان و پیشگیری از بیماری‌های حیوانات کمک می‌کنند و همچنین با واکسیناسیون حیوانات در سلامتی و رفاهشان اثر گذارند. دامپزشکان با شرکت در پروژه‌های دانش‌بنیان و حیات وحش، از انقراض بسیاری از گونه‌ها تا حدود زیادی جلوگیری می‌کنند.
از دیگر نقش‌های مهم و ضروری دامپزشکان، در حیطه‌ی سلامت غذایی است. دامپزشکان با بررسی و نظارت محصولات دامی از آلودگی‌های میکروبی و شیمیایی جلوگیری می‌کنند. همچنین به طور مداوم کیفیت و بهداشت کشتارگاه‌ها و صنایع غذایی را کنترل و بررسی می‌کنند.
دامپزشک همچنین در بحث بیماری‌های مشترک انسان و دام، نقش کلیدی دارد. بیماری‌هایی مثل آنفولانزای پرندگان، هاری، تب مالت و سل گاوی می‌توانند از حیوان به انسان منتقل شوند. نقش دامپزشک در بررسی سلامت حیوان، مثلا در بررسی سالم بودن گوشت گاو، برای مصرف انسان بسیار مهم و حیاتی است.
دامپزشکان یکی از رکن‌های اساسی حفظ سلامت محیطی که در آن زندگی می‌کنیم هستند. سلامت ما، زمین و سایر جانوران مانند یک چرخه به هم وابسته و متصل است. دامپزشکان با تامین سلامتی حیوانات در سلامتی انسان و زمین به‌طور مستقیم و غیرمستقیم تاثیرگذارند. روز ملی دامپزشکی، روزی برای قدردانی از دامپزشکان، برگزاری جلسات و همایش‌ها، پشتیبانی از این قشر و افزایش آگاهی عمومی است.
به امید پیشرفت‌های روز افزون دامپزشکان و رشته‌ی دامپزشکی در این سرزمین، روز ملی دامپزشکی گرامی باد.