به گزارش مفدا مازندران؛ مسعود خادملو رتبه اول در کلان‌منطقه ۱ المپیاد علمی–مهارتی و دانشجوی رشته فوریت‌های پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مازندران است که همکاری با کانون همتایاران سلامت و هیات تحریریه مفدا مازندران را نیز در کارنامه‌ی فعالیت های فرهنگی و دانشجویی خود دارد. همراه باشید با مصاحبه خواندنی این دانشجو به مناسبت روز اورژانس و فوریت های پزشکی:

۱.ابتدا لطفا خودتان را معرفی بفرمایید.
سلام، من مسعود خادملو هستم؛ دانشجوی ترم ۷ رشته فوریت‌های پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مازندران و ساکن شهرستان گلوگاه.

۲. چرا این رشته را برای تحصیل انتخاب کردید؟ هدف شما از ابتدا چه بود؟
با رشته فوریت‌های پزشکی اولین بار زمانی آشنا شدم که پسرعمه‌ام کاردانی‌اش را در آمل گذراند. از همان‌جا با ویژگی‌های این رشته آشنا شدم و آن را در انتخاب رشته‌ام قرار دادم. هدف من هم از ابتدا علاقه‌ام به خدمت و کمک به دیگران بود. همان‌طور که در روز مصاحبه ورودی رشته‌مان هم گفتم، من به ارتباط با مردم و همراهی با افراد نیازمند کمک علاقه زیادی دارم و فکر می‌کنم این رشته فرصت مناسبی برای این کار است.

۳. به نظر شما برای موفقیت در این رشته افراد باید چه ویژگی هایی داشته باشند؟
به نظر من مهم‌ترین ویژگی علاقه است. نه فقط در این رشته، بلکه در هر کار و شغل دیگری علاقه پایه و اساس موفقیت است. در فوریت‌های پزشکی، چون ما اولین و نزدیک‌ترین لایه به مردم هستیم و برای هر نوع شرایطی مأموریت می‌رویم—از یک سرماخوردگی ساده تا سوختگی شدید، یا حتی بیماران روان‌پزشکی—باید از قبل خودمان را با دانش کافی آماده کرده باشیم و بتوانیم آن دانش را مدیریت و به‌کار بگیریم.

۴. از چالش ها و جذابیت های این رشته برایمان بگویید.
این رشته به معنای واقعی کلمه نیازمند آگاهی از همه چیز است؛ از بیماری‌های داخلی تا اعصاب و روان، از سقوط و تروما تا زنان و زایمان. یادگیری همه این‌ها یک چالش است و در کنار آن مدیریت صحنه، کنترل استرس خود و بیمار و سایر عوامل، اهمیت زیادی دارد. من هنوز به صورت رسمی وارد کار نشده‌ام، اما در شیفت‌های کارآموزی این تجربه‌ها را لمس کرده‌ام.
از طرف دیگر، چون رشته فوریت‌های پزشکی نسبت به سایر رشته‌های پیراپزشکی جدیدتر است، هنوز در بحث آموزش و آماده‌سازی دانشجویان جای کار زیادی دارد. خوشبختانه گروه فوریت‌های پزشکی دانشگاه با مدیریت خانم دکتر ناهید آقائی تلاش زیادی در این زمینه کرده‌اند و با برگزاری کارگاه‌هایی مانند PHTM، PHCLS و MANA به ما کمک کرده‌اند تجربه و آمادگی بیشتری کسب کنیم. همچنین برنامه‌ها و فعالیت‌های متعدد دیگری هم توسط گروه و انجمن در حال پیگیری است که با حمایت سایر بخش‌ها می‌تواند در نهایت تأثیرات مثبتی در جامعه و حتی برای خود ما و خانواده‌هایمان داشته باشد.

۵. مهم ترین رسالتی که در جامعه بر دوش شماست را چه می‌دانید؟
به نظر من مهم‌ترین دارایی هر انسان جان اوست. مردم جان خود را به ما، پرسنل فوریت‌های پزشکی، می‌سپارند و چه رسالتی مهم‌تر از حفظ و نجات این سرمایه می‌تواند وجود داشته باشد؟
میخواهم خاطره ای تعریف کنم. دو سال پیش وقتی پیش پدربزرگم بودم، پس از صحبت کوتاهی برای گرم کردن ناهار از اتاق بیرون رفتم. وقتی برگشتم، دیدم خوابیده است. چند بار صدایش زدم اما جوابی نداد. نبضش را گرفتم و متوجه شدم نمی‌زند. همان لحظه دچار یک فریز روانی شدید شدم؛ چون تا آن موقع فقط در کتاب و دانشگاه درباره این موقعیت خوانده بودم. بلافاصله با ۱۱۵ تماس گرفتم و تا رسیدن نیروها خودم CPR را شروع کردم. اتفاق تلخ‌تر اینکه همان روز شیفت پسرعمه‌ام بود و او هم بر سر همان مأموریت آمد و هر دوی ما شاهد از دست دادن پدربزرگمان شدیم. این تجربه تلخ باعث شد بیشتر از همیشه به اهمیت یادگیری دقیق اصول احیا و حتی مانورهای ساده‌ای مثل Head Tilt – Chin Lift پی ببرم. شاید این مهارت‌ها روزی برای نجات عزیزترین فردمان لازم شود و کوتاهی در یادگیری آن‌ها به حسرت و سرزنش خودمان منجر گردد.

۶. از دستاوردهای که تاکنون در دوره دانشجویی کسب کرده اید، بفرمایید.
امسال اردیبهشت‌ماه به لطف خدا، تلاش خودم و حمایت گروه آموزشی، توانستم رتبه اول در کلان‌منطقه ۱ المپیاد علمی–مهارتی را کسب کنم. برای حضور در مرحله کشوری که قرار بود خرداد در ارومیه برگزار شود، به‌طور مستمر تمرین و آماده‌سازی داشتم، اما متأسفانه به دلیل شرایط جنگ، برگزاری آن به زمان نامعلومی موکول شد.

۷. برای روزهای آینده‌تان چه برنامه ای دارید؟ برایمان به طورکلی بفرمایید.
از حالا برای ادامه تحصیل در مقطع ارشد برنامه‌ریزی کرده‌ام. در کنار آن، در زمینه پژوهش هم فعالیت خود را شروع کرده‌ام. همچنین با کمک دوستانم در انجمن علمی تصمیم گرفته‌ایم امسال مجموعه‌ای از فعالیت‌ها و برنامه‌ها را اجرا کنیم.

۸. کلام آخر ...
در پایان برای همه دانشجویان، به‌ویژه هم‌رشته‌ای‌های خودم، آرزوی موفقیت دارم و امیدوارم شاهد ارتقای امکانات آموزشی و درخشش بیشتر دوستان در این عرصه باشیم.