به عشق زیارت و خدمت به زائران اباعبدالله الحسین علیه سلام کاروان شدند و به راه افتادند تا عاشقی کنند. این عاشقی، سختی راه، زمان و مکان را از یادشان برده بود و تنها خدمت به زائران خسته و تشنه ملاک بود و خدمتگزاری در راه امام و اربعینش همه مشقت راه و گرما وخستگی کار را به شیرینی زیارت تبدیل کرد.