در میان هیاهوی سکوت و زمزمه‌های دعا، هر گامِ مردم، فریادی رسا از وفاداری و احترام بود. اشک‌ها جاری بود، اما نه اشک یأس، بلکه اشک غرور و افتخار به قامت رشید کسانی که بی‌ادعا، جان خود را فدای امنیت و سربلندی این خاک کردند.