به گزارش مفدا :دکترابراهیم پیشداردانش‌آموخته دکترای تربیت بدنی و علوم ورزشی و مدرس دانشگاه در مطلب پیش رو به اهمیت ورزش و حرکات بدنی در آرامش ذهنی پرداخته است.
در شرایط بحرانی مانند جنگ، اضطراب و فشار روانی می‌تواند سلامت جسم و روان افراد را به‌طور جدی تهدید کند. یکی از روش‌های مؤثر، در دسترس و علمی برای مقابله با استرس، بهره‌گیری از فعالیت‌های بدنی و تمرینات تنفسی است.
تحقیقات متعددی نشان داده‌اند که فعالیت جسمانی منظم می‌تواند کارکرد سیستم عصبی را بهبود بخشد، خلق‌وخو را ارتقا دهد و احساس کنترل درونی را افزایش دهد. در ادامه، دو راهکار کلیدی و ساده اما مؤثر برای کاهش استرس معرفی می‌شود.
۱. تنفس دیافراگمی: آرام‌سازی فوری ذهن
در شرایط استرس‌زا، بدن تمایل دارد تنفس سطحی و تند از قفسه سینه انجام دهد که منجر به افزایش تنش عضلانی و اضطراب می‌شود.
تمرین تنفس دیافراگمی (شکمی) می‌تواند به‌سرعت سیستم عصبی پاراسمپاتیک را فعال کند و احساس آرامش را تقویت نماید.
روش انجام:
۴ ثانیه دم عمیق از بینی
۶ ثانیه مکث (نگه‌داشتن نفس)
۸ ثانیه بازدم آرام از دهان این چرخه را به‌مدت ۳ تا ۵ دقیقه تکرار کنید.
این تأثیر آن بر کاهش ضربان قلب، کاهش هورمون‌های استرس و افزایش تمرکز ذهنی، حتی پس از یک بار، کاملاً مشهود است
۲. فقط حرکت کن: حتی چند دقیقه در شرایطی که امکان ورزش منظم وجود ندارد، حتی حرکت بدنی کوتاه و سبک در طول روز می‌تواند نقش بزرگی در مدیریت استرس ایفا کند.
بدن انسان به‌طور طبیعی برای حرکت طراحی شده است و بی‌تحرکی می‌تواند استرس روانی را تشدید کند.
پیشنهادات عملی:
پیاده‌روی آرام حتی در فضای محدودحرکات کششی ساده برای شانه، گردن و پاهاطناب زدن ملایم یا انجام تمرین‌های هوازی کوتاه انجام این فعالیت‌ها به‌مدت تنها ۵ دقیقه در هر ساعت، باعث بهبود گردش خون، افزایش ترشح اندورفین (هورمون شادی) و کاهش نشانه‌های اضطراب می‌شود.
نتیجه‌گیری:
در شرایط بحرانی، بسیاری از عوامل استرس‌زا خارج از کنترل ما هستند؛ اما مراقبت از بدن و ذهن همچنان در اختیار خود ماست. فعالیت بدنی هرچند کوتاه، و تمرین تنفس دیافراگمی، ابزارهایی ساده و مؤثر برای حفظ آرامش و بهبود کیفیت زندگی در دوران پرتنش هستند. توصیه می‌شود این تکنیک‌ها را نه‌تنها در لحظات بحرانی، بلکه به‌صورت مستمر در برنامه روزانه خود بگنجانید.