در هیاهوی روزهای دانشجویی، در میان درس‌ها، دغدغه‌ها و دلتنگی‌ها، همیشه کسانی هستند که بی‌ادعا، بی‌صدا و با دلِ بزرگشان، گرمای خانه را به خوابگاه هدیه می‌دهند.
خدمتگزاران مهربان خوابگاه، شما فراتر از وظیفه، با لبخند، صبوری و دست‌های پرتوان‌تان، پناه دل‌های دور از خانه‌اید.
شما هر روز با سحر بیدار می‌شوید تا برای ما آسایش بسازید، بی‌آنکه نام‌تان در قاب افتخارها بدرخشد؛ اما دل‌های ما پر است از قدردانی برای تک‌تک زحمت‌هایی که می‌کشید.
امروز می‌خواهیم با تمام وجود، از شما سپاسگزاری کنیم؛ برای تمام زحمت های شما برای صبوریتان با تمام شیطنت‌ها، برای مهربانی بی‌حدتان.
شما قلب تپنده خوابگاه هستید؛ بی‌صدا، اما مؤثر، بی‌ادعا، اما ماندگار.
ضبط و تصویرداری :شقایق جان پرور
گوینده :فائزه تاجوک