به گزارش مفدا_جهرم، آیا تا به حال اندیشیده‌ای که قطره‌ای از خون تو، شاید تنها امید یک مادر برای دیدن لبخند کودکش باشد؟ یا نیرویی دوباره در رگ‌های جوانی که در آستانه مرگ ایستاده؟ آیا می‌دانی که با اهدای خون، نه تنها بخشی از وجودت را می‌دهی، بلکه گوشه‌ای از جاودانگی را در رگ‌های دیگری جای می‌گذاری؟
روز انتقال خون، روز آنانی‌ست که بی‌هیاهو، اما با صدایی بلند در عمق جان، می‌گویند: «من هستم، تا تو بمانی.» این روز، روز آنهایی‌ست که باور دارند هیچ خدمتی مقدس‌تر از نجات جان یک انسان نیست. روز لبخند پرستاری که کیسه خون را به بیماری متصل می‌کند، و آرام زمزمه می‌کند: "تو تنها نیستی."
این روز را باید گرامی داشت. باید به آن ادای احترام کرد، نه فقط با سخن، که با عمل. با رفتن به مراکز انتقال خون، با تبدیل کردن اهدا به یک عادت، به بخشی از سبک زندگی. چرا که هر بار که خون می‌دهی، جهان اندکی روشن‌تر می‌شود، امید کمی بیشتر می‌درخشد، و زندگی یک‌بار دیگر لبخند می‌زند.
ای کاش روزی برسد که بانک‌های خون، از سرخی مهربانی لبریز شوند. ای کاش اهدا، همان‌قدر رایج شود که نفس کشیدن. و ای کاش همه ما دریابیم که قهرمان بودن، گاهی تنها به یک تصمیم ساده نیاز دارد: تصمیم به بخشیدن چیزی که درون ماست، برای نجات دیگری.
بیاییم امروز، در روز انتقال خون، به قطره‌ها ایمان بیاوریم.