امروز در جشنواره قرآنی شهر زنجان بودیم. شور و حال خاصی فضا رو پر کرده بود. شرکت‌کننده‌ها یکی‌یکی می‌اومدن، بعضی با لبخند، بعضی با استرس... ما هم کنار سالن ایستاده بودیم که چشممون به یکی از شرکت‌کننده‌ها افتاد:
مریم محسن‌آبادی، شرکت‌کننده در رشته حفظ پنج جزء. همون اول مسابقه شرکت کرده بود. گفت: «من نفر اول بودم، هنوز مسابقه درست‌وحسابی شروع نشده بود. خب یه کم سخت بود، مخصوصاً که دیر هم رسیدیم و شرایط اون‌قدرها ایده‌آل نبود. ولی خدا رو شکر، همکارا تلاششونو کردن و همه‌چی در نهایت خوب پیش رفت.»
ازش پرسیدیم چی شد اصلاً تصمیم گرفتی توی جشنواره شرکت کنی؟ لبخندی زد و گفت: «واقعیتش، یه بهانه‌ست. فقط می‌خوام بشینم و محفوظاتم رو دوباره مرور کنم. چون توی رشته حفظ شرکت کردم، انگار یه جورایی خودمو موظف می‌دونم بیشتر با قرآن کار کنم، معنی‌هاشو بخونم، و از خوندنش بیشتر لذت ببرم. واسه من همین، خودش یه دنیا ارزش داره.»
بعد با ذوقی خاص پرسیدیم: «اگه بخوای یه آیه از قرآن رو به همه دنیا هدیه بدی، کدوم آیه رو انتخاب می‌کنی؟» مکثی کرد و با حالتی که انگار آیه رو مزه‌مزه می‌کرد، گفت: «بسم الله الرحمن الرحیم وَسارِعُوا إِلیٰ مَغفِرَةٍ مِّن رَّبِّکُمْ وَجَنَّةٍ عَرضُهَا السَّمَاوَاتُ وَالْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِینَ» و خودش ترجمه‌ش رو با نرمی ادامه داد: «یعنی: بشتابید به‌سوی آمرزش پروردگارتون و بهشتی که پهناش از آسمون‌ها و زمینه، بهشتی که واسه پرهیزگارا آماده شده...»
بعد هم گفت که توی آیات بعدی، خداوند ویژگی‌های این افراد رو گفته، که خوندنش خالی از لطف نیست. همون‌جا با خودمون گفتیم، چه زیباست دل بستن به قرآن. امیدواریم همه‌مون بتونیم از اهل تقوا باشیم؛ اهل بهشتی که خدا وعده‌شو داده...