این بیت از خیام بیانگر توصیه‌ای فلسفی برای زندگی در زمان حال است. به این معنا که به روزهای گذشته فکر نکن و حسرت اتفاقات یا اشتباهات آن را نخور، زیرا دیگر قابل تغییر نیست. همچنین برای آینده‌ای که هنوز نیامده و نامعلوم است، نگرانی و اضطراب نداشته باش. تمرکز و انرژی خود را بر لحظه اکنون بگذار، چرا که تنها زمانی که در اختیار داری و می‌توانی بر آن تأثیر بگذاری، همین لحظه است.این شعر به آرامش ذهنی و پذیرش زمان حال دعوت می‌کند و تأکید دارد که با رها کردن گذشته و نگرانی درباره آینده، می‌توان زندگی را شادتر و با آرامش بیشتری سپری کرد. بخشی ازاین رباعی در کافه شعر عقیق جهرم توسط زهرا رشیدی بازخوانی شده است.