در کشور ما، متأسفانه آمار تصادفات و تلفات ناشی از آن همچنان بالاست؛ اما بسیاری از این حوادث قابل پیشگیری هستند.
شعار «نه به تصادف، آری به زندگانی» دعوتی است برای تأمل، برای تغییر رفتار و برای ارزش نهادن به زندگی خود و دیگران. تصادف تنها یک حادثه نیست، گاه آغاز یک زنجیره درد و رنج است؛ از فقدان عزیزان گرفته تا ناتوانی‌های جسمی، مشکلات روحی و بار اقتصادی بر خانواده‌ها و جامعه.
اما راه پیشگیری از این فاجعه‌ها پیچیده و ناشناخته نیست. رعایت ساده‌ترین قوانین راهنمایی و رانندگی، پرهیز از سرعت غیرمجاز، بستن کمربند ایمنی، خودداری از استفاده از تلفن همراه هنگام رانندگی، و پرهیز از رانندگی در حالت خستگی یا مصرف مواد، می‌تواند جان انسان‌های بی‌شماری را نجات دهد.
دانشجویان، به‌عنوان نسل آگاه و آینده‌ساز، نقشی کلیدی در فرهنگ‌سازی و تغییر نگرش عمومی دارند. آگاه بودن نسبت به خطرات رانندگی پرخطر و انتقال این آگاهی به اطرافیان، گامی مؤثر در جهت ساخت جامعه‌ای ایمن‌تر است. باید بیاموزیم که رانندگی مسئولانه، نشانه‌ای از بلوغ اجتماعی و احترام به حیات انسان‌هاست.
تصادف همیشه برای دیگران نیست. هیچ‌کس نمی‌تواند تضمین کند که حتی در یک لحظه غفلت، از آسیب در امان خواهد بود. بنابراین، مسئولیت‌پذیری در رانندگی تنها یک وظیفه فردی نیست، بلکه یک تعهد اجتماعی است. هر راننده‌ای با رفتار خود می‌تواند الگویی باشد برای دیگران؛ الگویی که به جای بی‌توجهی، با احترام به قانون و جان انسان‌ها، فرهنگ رانندگی سالم را گسترش دهد.
در هفته سلامت، بیاییم تصمیم بگیریم که راننده‌ای باشیم مسئول، آگاه و متعهد. بیاییم به دیگران هم یادآوری کنیم که جان، گران‌بهاتر از آن است که با یک لحظه عجله، بی‌احتیاطی یا خودخواهی آن را به خطر بیندازیم.
بیاییم با صدای بلند بگوییم: «نه به تصادف، آری به زندگانی»؛ چرا که زندگی، حق همه ماست و حفظ آن، مسئولیتی مشترک.