به گزارش مفدا_جهرم، شب نیمه ماه رمضان سال سوم ه دومین امام شیعیان حضرت ابو محمد حسن بن علی بن ابی طالب (ع) در شهر مدینه به دنیا آمد.
القاب آن حضرت: سید، سبط، امنی، حجت، بر، نقی، زکی، مجتبی، زاهد.
رنگ مبارکش سرخ و سفید، دیدگان مبارکش گشاده و چشمانش مشکی بود. گونه مبارکش هموار و محاسنش انبوه و موی سرش مجعد بود. گردن مبارک در نور و سفا ماننده نقره صیقل زده، میانه بالا و شانههایی گشاده داشت و از همه مردم خوشروتر بود. خضاب بسیار میکرد و بدن شریفش درنهایت لطافت بود.
در روز هفتم ولادت آن حضرت، مادرش فاطمه زهرا (س) آن مولود مبارک را در پارچه حریری که جبرئیل (ع) آن را برای پیامبر (ص) از بهشت آورده بود، پیچید و خدمت رسول گرامی اسلام (ص) آورد و آن حضرت نام مبارکش را حسن نهاد و گوسفندی برای حضرتش عقیقه نمود.
شنبه ۲۵ اسفند ۱۴۰۳ - ۰۸:۱۸
تهیه شده در واحد چند رسانهای مفدا_جهرم؛
پادکست/ببین که زنسل حسن کسی امام نشد
پانزدهم ماه رمضان امام حسن مجتبی (ع) دومین امام شیعیان در شهر مدینه به دنیا آمد. در روز هفتم ولادت آن حضرت، مادرش فاطمه زهرا (س) آن مولود مبارک را در پارچه حریری که جبرئیل (ع) آن را برای پیامبر (ص) از بهشت آورده بود، پیچید و خدمت رسول گرامی اسلام (ص) آورد و آن حضرت نام مبارکش را حسن نهاد.