مبعث پیامبر گرامی اسلام، حضرت محمد مصطفی (ص)، یکی از مهمترین رخدادهای تاریخ بشریت است که مسیر زندگی انسانها را به سوی نور و هدایت تغییر داد. این واقعه عظیم در ۲۷ رجب، زمانی که حضرت محمد (ص) در غار حرا به عبادت و تفکر میپرداخت، به وقوع پیوست. با نزول نخستین آیات قرآن، خداوند مأموریت سنگین پیامبری را بر دوش ایشان نهاد و ایشان را به عنوان خاتمالانبیا و رحمة للعالمین برگزید.
نزول آیات وحی، پیامآور انقلاب فکری و معنوی بود که عدالت، آزادی، برابری و ارزشهای انسانی را در جامعهای که گرفتار جهالت، بتپرستی و بیعدالتی بود، زنده کرد. پیامبر اکرم (ص) با اخلاق نیکو، صبر و استقامت خود، موفق شد دلهای مردم را به سوی خداوند متعال جلب کند و پایههای تمدنی عظیم را بر اساس توحید و عدالت بنا نهد.
رسول خدا (صلی الله علیه وآله) هنگامی به رسالت مبعوث شد که مردم جاهل و گمراه بودند و انسانیت از میانشان رخت بربسته بود و تعلیمات پیامبران قبلی فراموش گشته وعقاید مردم دستخوش تحریفات شده بود.
در این زمان مردم جاهل مشغول به بت پرستی، زنده به گور کردن دختران، ظلم و بیدادگری، غارت و خونریزی، پایمال کردن حقوق ضعیفان و فحشا و منکرات بودند که خداوند منت بر سر جهانیان گذاشت و تاریخشان را به طراوت بهار مبدل نمود و شب کائنات را به روز روشنایی و فروغ وحی، بیاراید و«مصطفی» را برگزید و کلام وحی را این چنین بر او نازل کرد:
بخوان ! بخوان به نام پروردگارت که بیافرید، آدمی را از لخته خونی آفرید.
بخوان که پروردگار تو ارجمندترین است،
همان کس که با قلم آموخت به آدمی آنچه را که نمی دانست.
سپس محمد (ص) مبعوث شد، تا شرک بت پرستی رخت بربندد و جاهلیت از زندگی ها محو شود و جهل و جور بمیرد و چشم جهان به روی فروغ وحی گشوده شود و آفتاب روشنایی و حقیقت طلوع نماید.
مبعث، نهتنها برای مسلمانان، بلکه برای تمام بشریت پیام روشنی دارد. این روز یادآور مسئولیت انسانها در برابر خداوند، جامعه و خودشان است. پیام بعثت، دعوت به اندیشه، تزکیه نفس، پرهیز از ظلم و تلاش برای ساختن جامعهای مبتنی بر مهر و محبت است. پیامبر اسلام (ص) با شعار «لا إله إلا الله»، انسانها را از بندگی غیرخدا رهانید و آنان را به مسیر عبودیت و بندگی حق هدایت کرد.