یک دقیقه پیش، زندگی زیر سقف خانه‌ها جریان داشت و هر کس به کار همیشگی خود مشغول بود. بیست ثانیه طول نکشید که هزاران ساختمان آوار، و هزاران زندگی ویران شد. این بار دیگر صدای جنگنده‌ها نبود بلکه غرش زمین بود که بر سر مردم آوار می شد. حالا زندگی باید زیر سقف چادرها بگذرد. چادرهایی که نه فقط به مردم، که به همه زندگی‌شان، از فرش و یخچال گرفته تا کتاب‌های درسی بچه‌ها پناه داده است.