تصویربرداری پزشکی یا رادیولوژی یکی از رشته‌های هیجان انگیز و در حال پیشرفت در حوزه پزشکی است. روز جهانی رادیولوژی در سال ۲۰۱۲ برای ایجاد آگاهی بیشتر از رادیولوژی و نقش حیاتی رادیولوژیست‌ها در مراقبت از بیمار، راه اندازی شد. در چنین روزی در سال ۱۸۹۵، ویلهلم کنراد رونتگن رونتگن با ثبت اولین عکس رادیولوژی تاریخ، وجود اشعه اکس را کشف کرد. با مشاهده ساطع شدن نور از یک ورق فلورسنت (جسمی که بر اثر تابشی خاص، مانند اشعه اکس، از خود نور می‌دهد) که در نزدیکی یک لامپ اشعه کاتودی قرار گرفته بود، رونتگن برای اولین بار به وجود اشعه اکس پی برد. طی آزمایش‌های بعدی، او متوجه شد که اشیاء مختلف، اثر متفاوتی بر اشعه عبوری دارند. رونتگن با ثابت نگه‌داشتن دست همسرش در جلوی یک فیلم فلورسنت، اولین عکس رادیولوژی تاریخ را ثبت کرد.

اولین استفاده پزشکی از تصویر رادیولوژی

اولین استفاده پزشکی از تصویر رادیولوژی توسط دکتر جان هال-ادواردز در سال ۱۸۹۶ انجام شد که ثبت عکس یک سوزن فرورفته در دست یکی از همکارانش بود. به دلیل اینکه مضرات اشعه اکس در ابتدا شناخته‌شده نبود، بسیاری از پزشکانی که با این روش تصویربرداری سر و کار داشتند دچار مشکلاتی مانند ریزش مو، مصمومیت پرتوی و سرطان شدند. برای مثال دکتر هال-ادواردز در سال ۱۹۰۸ به دلیل «سرطان پوست ایجاد شده بر اثر اشعه اکس»، دست چپش را از دست داد. مقالات او باعث شفاف‌سازی و حرکت به سوی ایمنی وسایل عکس‌برداری برای پزشکان و بیماران شد. در یک مطالعه منتشر شده در سال ۲۰۱۶، مشخص شد که رادیولوژیست‌ها در مقایسه با روان‌شناسان (که به هیچ وجه با دستگاه‌های پرتوزا سر و کار ندارند)، شانس برابری برای جان باختن به بیماری‌های ناشی از پرتوهای رادیواکتیو دارند.

اولین دستگاه رادیولوژی در ایران

در سال ۱۳۰۹ پروفسور حسابی برای اولین بار در ایران دستگاه پرتو ایکس را در آزمایشگاه دانش سرای عالی (دارالمعلمین وقت)، با ابعاد بسیار کوچک راه اندازی کرد تا بتواند دانشجویان خود را با دست یافته‌های نوین جهانی آشنا کند.