فتح خون، روایت خون خداست که بر زمین ریخت و پیروز شد. روایت حسین بن علی -علیهما السلام- است در سفر عشق از مدینه تا کربلا، روایتی گزیده از اتفاقاتی که منجر به حماسه عظیم عاشورا شد.
روایت قیام امام حسین (ع) را البته همه کمابیش شنیده‌ایم اما فتح خون به روایت بسنده نمی‌کند. آوینی در فتح خون اصرار دارد که مسائل را آن‌گونه که باید ببینیم. بیعت نکردن امام حسین با یزید را، خروج از مدینه را، نیمه کاره رها کردن مناسک حج را، منازل طریق مکه به عراق را، یاران حضرت را، حر را، یزید را، آب را، صحرای سوزان را، هجوم اشقیا را ... همه را آن‌گونه که باید ببینیم و فهم کنیم. فتح خون به دنبال معنای کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا است تا گره از معنای سهل و ممتنع این عبارت بگشاید. که مگر کربلا سرزمینی در عراق نیست؟ چگونه است که هر زمینی کربلاست؟ مگر عاشورا روزی در ۱۴ قرن پیش نیست؟ چگونه است که هر روز عاشورا است؟
فتح خون از سال ۴۹ هجری، از شهادت حضرت امام حسن مجتبی آغاز می‌شود. گاهی تاریخ روایت می‌شود و گاهی «راوی»، روایت تاریخ را رمز می‌گشاید و قدم به قدم همراه قافله عشق می‌شود و در تاریخ پیش می‌رود. این توالی روایت تاریخ و نوشته‌های راوی، گاهی شبیه دیالوگ یک فیلنامه است که به خوبی داستان و زمینه‌های آن را روایت می‌کند.
فتح خون شامل ۱۰ فصل است اما بعضی از فصول آن ناتمام است. این کتاب احتمالا در سال ۱۳۶۶ نوشته شده و در سال ۱۳۷۲ توسط نشر ایثارگران، در سال ۱۳۷۹ نشر ساقی و در سال ۱۳۹۰ توسط انتشارات واحه منتشر شده است.
این کتاب را می‌توانید از کتاب‌فروشی‌های سراسر کشور یا از نرم‌افزارهای آنلاین خرید کتاب تهیه کنید.