بیستم جمادی الثانی هر سال، روزی پر از خاطره و معنویت است؛ خاطراتی شیرین از مادران مهربان، فرزندان با محبت و همسران با وفا؛ این روز به یُمن ِ زاد روز بانوی نمونه اسلام، حضرت فاطمه زهرا ( سلام الله علیها)، روز مادر نام گرفته است؛ بانویی که گل سرسبد تمام بانوان عالم است؛ تنها زنی که پدرش معصوم، شوهرش معصوم و خودش نیز معصوم بوده و پیامبر گرامی اسلام (ص) به او لقب " اُم ابیها " داده است، یعنی زنی که برای پدرش همچون مادر بود.

اگرچه دوران زندگی حضرت زهرا (س) کوتاه بود اما زندگانی پر برکت و درخشان وی، آن بانوی بزرگوار را به الگویی بی‌نظیر برای تمام زنان عالم در طول تاریخ مبدل ساخته است؛ زنی که کودکی اش را در خانه شخص اول اسلام پیغمبر اکرم (ص) و دوران بچه داری را در خانه دومین شخصیت ممتاز اسلام علی (ع) گذراند و دو امام معصوم امام حسن (ع) و امام حسین (ع)، و دو دختر فداکار و شجاع زینب و ام کلثوم را به جامعه تحویل داد.

زندگی و سیره‌ی حضرت زهرا( س) به قدری آموزنده و جذاب است که هر زن آزاده‌ای در جهان او را چونان قدیسه‌ای تحسین می‌کند؛ زنی که تولدش از دامن خدیجه کبری، همسر پیامبر گرامی اسلام (ص) و در کانون نخستین خانواده اسلامی با نغمه‌های آسمانی و تسبیح قدسیان همراه شد و شب میلادش را عرشیان به بانگ تکبیر و تسبیح جشن گرفتند و خداوند لقب کوثر به او عطا کرد؛ زیرا وی سرچشمه‌ی تمام خوبی‌های جهان است.

و چه زیبا تولد این بانوی گرانقدر به ابتکار بنیانگذار جمهوری اسلامی امام خمینی (ره) روز زن و روز مادر نام گرفت؛ " اگر روزی باید روز زن باشد، چه روزی والاتر و افتخارآمیزتر از روز ولادت با سعادت فاطمه زهرا سلام الله علیهاست؛ زنی که افتخار خاندان وحی است و چون خورشیدی بر تارک اسلام عزیز می‌درخشد.

خمینی، مردی از تبار فاطمه و حیدر! هم در عطوفت و هم در صلابت. او که همیشه و در همه امور توصیه می‌کرد بر الگوگیری از آن پاکان هستی. می‌فرمود: تمام هویت‌های کمالی که در انسان متصور است و خدا عنایت کرده، در فاطمه (س) است. تمام خصوصیات انبیا در اوست. (ر ک: صحیفه امام؛ ج: ۷؛ ص: ۳۳۷) واقعا تأسی به این الگوی محوری است که امام خمینی را به یک شخصیت بزرگ و فرا تاریخی مبدل کرد و نام او و شخصیت ارزنده او را بر رهبران انقلاب‌های کبیر جهان سیطره داد.

این تقارن میلاد کوثر پیامبر و فرزندش امام خمینی نیز در همین راستاست. حضرت فاطمه (س) واقعاً کوثر است! چرا؟ چون این همه سادات و فرزندان حضرت را در طول تاریخ کشتند، از حجاج گرفته تا به امروز، اما منسجم ترین نسلی که باقی مانده است، نسل فاطمه است. اگر به تاریخ شیعه توجه کنیم، می بینیم نوع فقهای بزرگ، مراجع بزرگ، محققین بزرگ، مجاهدین بزرگ، این ها همه اولاد فاطمه بوده و هستند. شاید امام خمینی نیز با این دید بود که در اوج فشار مبارزات پیش از انقلاب می فرمود: «ای فاطمیین!؟» (صحیفه امام؛ ج:۱؛ ص: ۱۶۴) با این حال پس از گذشت ۱۴۰۰ سال، از بین فرزندان حضرت فاطمه و عالمان و مراجع، می‌توان گفت شبیه ترین به لحاظ سیره و عمل به ایشان، امام خمینی بود. او که تمام سختی ها و دردها و فشارهای وارده بر اهل بیت پیامبر (ص) را به مقداری در این روزگار چشید و تجربه کرد؛ پانزده خرداد و حبس و حصرش همچون دوران تلخ «شعب ابی طالب»؛ تبعید خود و یارانش، همچون هجرت به حبشه؛ سالی که مصطفایش را داد، چون سال «عام الحزن»؛ و عزیمت به پاریس، هجرت مجددی بود که در آنجا یاران مهاجر و انصار در عقبه‌های غربت، با او بیعت کردند؛ امت در ایران انصارش بودند که نزول و آمدنش را به «یثرب انقلاب» انتظار می‌کشیدند. این که انتظار به سر آمد و اسلام تولدی نو یافت و احیا شد، نام و یاد علی و فاطمه رونق گرفت و نشان داد که کوثر کیست و ابتر کیست.