مردان و زنان بزرگی در این کره خاکی زیسته‌اند که حاصل تفکرات و آثار آن‌ها از گذشته‌های دور تا به امروز تاثیر شگرفی بر جسم، روح و روان انسان‌ها داشته است. اندیشه‌های این بزرگان را می‌توان همچون چراغی دانست که راه را به ما نشان می‌دهد؛ سیر و سلوکی عارفانه که راه رسیدن به حق است. شمس و مولانا دو عارفی که نام آن‌ها برای هیچ‌کس ناشناخته نیست و در مسیر رسیدن به معرفت با هم روبه‌رو شدند، دو تن از این بزرگان‌اند. حدود سال ۶۲۳ هجری خورشیدی بود که شمس تبریزی به قونیه رسید و با مولانا ملاقات کرد؛ نفس گرم شمس تاثیر عمیقی بر مولانا گذاشت؛ روابط عمیق مولانا و شمس حسادت اطرافیان را برانگیخت و موجب شد تا شمس چندین بار قونیه را ترک کند و در نهایت رفت و دیگر بازنگشت و کسی هم نشانی از وی نیافت.
هفتم مهرماه در ایران به عنوان روز بزرگداشت شمس تبریزی و همچنین روز جهانی عرفان نام‌گذاری شده است؛ به همین مناسبت هر ساله در این روز در مراکز علمی و فرهنگی سراسر ایران و شهرستان خوی، محل وفات شمس تبریزی، نشست‌ها و بزرگداشت‌هایی برگزار می‌شود. در سال ۱۳۸۹ اولین کنگره بین‌المللی شمس تبریزی در خوی با حضور بیش از ۴۰ بازیگر معروف از خانه سینمای ایران برگزار شد
هشتم مهر روز بزرگداشت مولاناست، سال ۲۰۰۷ از طرف یونسکو سال مولانا نام گرفت و پس از آن روز تولد مولانا، ۸ مهر ماه، را به‌عنوان روز بزرگداشت مولانا در نظر گرفتند. همچنین ۱۷ دسامبر (۲۶ آذر ماه) روز وفات مولاناست؛ در قونیه هر سال مراسم ویژه بزرگداشت مولانا از ۷ تا ۱۷ دسامبر (۱۶ تا ۲۶ ماه آذر) برگزار می‌شود. در ترکیه به شب وفات مولانا شب عروسی یا وصلت مولانا می‌گویند و مردم این روز را به علت وصال مولانا با معبود خود جشن می‌گیرند. برگزاری جشن در این شب‌ها با مناسکی خاص همراه است و در طول این مدت با اجرای نمایش متنوع، بخش‌های مختلف زندگی مولانا را به تصویر می‌کشند.
