چهارشنبه ۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۲ - ۱۲:۴۰

گفتگوی ویژه با زهرا اسدی پژوهشگر برتر کشوری؛

دارنده رتبه اول پژوهشگر برتر در شانزدهمین جشنواره شهید مطهری: شکست برای من موقعیتی است تا از آن درس بگیرم و بتوانم برای رسیدن به موفقیت ازش استفاده کنم

زهرا اسدی

زهرا اسدی دانشجوی دانشگاه علوم پزشکی اهواز و دارنده رتبه اول پژوهشگر برتر در شانزدهمین جشنواره شهید مطهری در گفتگو با آتنا موسوی نژاد خبرنگار دانشجو مفدا اهواز بیان کرد: شکست برای من موقعیتی است تا از آن درس بگیرم و بتوانم برای رسیدن به موفقیت ازش استفاده کنم.

به گزارش مفدا اهواز؛ گفتگو به شرح ذیل می باشد:

- لطفا خودتان را معرفی کنید و بفرمایید از چه زمانی فعالیت خودتون رو در زمینه پژوهش در آموزش شروع کردین؟

زهرا اسدی هستم دانشجوی کارشناسی علوم تغذیه، آشنایی من با بحث پژوهش در آموزش از اوایل ورودم به دانشگاه شروع شد با آشنایی با کمیته دانشجویی توسعه آموزش و از همون زمان با علاقه‌ای که نسبت به این حیطه پیدا کردم فعالیتم رو در حیطه آموزش پزشکی شروع کردم. آموزش پزشکی علمی هست که به بررسی مبانی یادگیری و آموزش در علوم پزشکی می‌پردازه.

چی شد که فعالیت در این حیطه را انتخاب کردید؟

بعد از آشنایی با این حیطه و عضویت در کمیته دانشجویی توسعه آموزش و بررسی کارگروه‌های مختلف، علاقه‌ای که به بحث پژوهش داشتم من رو به سمت پژوهش در آموزش کشید و فعالیتم رو شروع کردم.

برای کسی که میخواهد وارد این حیطه شود چه توصیه هایی دارید؟

دنیای پژوهش و پژوهش در آموزش دنیای بزرگی هست که هر کس با توجه به علاقه‌ای که تو این زمینه داره میتونه علاقه‌اش رو دنبال کنه. امیدوارم دانشجوهای بیشتری به سمت این حیطه گرایش پیدا کنند و شاهد فعالیت‌های دانشجویی بیشتری در این زمینه باشیم.

چشم انداز شما برای آینده پژوهشی و پژوهش در آموزش خودتان چیست؟

پژوهش یکی از علایق من هست که با توجه به فیلد تحصیلیم به طور جدی و شاید حتی به عنوان حرفه در آینده دنبال خواهم کرد و پژوهش در آموزش از جمله مواردی هست که به عنوان یک علاقه در زندگی ‌دنبال میکنم.

آیا شکست ها باعث نا امیدی تان می شوند؟

من معتقدم که شکست میتونه انگیزه‌ای باشه برای رسیدن به موفقیت. در این مسیر بارها و بارها پیش اومد که نتونستم نتیجه تلاش‌هام رو در لحظه ببینم و حتی شاید جایی هم پیش میمومد که ناامیدی بخواد غالب بشه ولی همون اندک امیدی که بود باعث میشد محکم‌تر از قبل ادامه بدم و بالاخره در جایی که باید، تونستم نتیجه تلاش‌ها، فعالیت‌ها، خسته نشدن‌ها و صبر کردن رو ببینم. شکست برای من موقعیتیه که ازش درس بگیرم و بتونم برای رسیدن به موفقیت از این درس استفاده کنم. به قول شاعر "از درد ناامیدی بسیار گریه ‌کردیم اکنون بیا بخندیم" بعد از هر سختی و ناامیدی یک اتفاق قشنگ و خوشحال کننده‌ای هست ولی صبر لازمه و مطمئنا هیچ تلاشی بی‌نتیجه نخواهد موند.

دانجشویان علاقمند به پژوهش برای شروع باید چیکار کنند؟

به نظر من باید اول هر دانشجویی هدفش رو مشخص کنه که دقیقا چرا میخواد یک پژوهش رو انجام بده. بعد از اینکه هدف مشخص شد به تناسب اون نقشه راهش رو بچینه و گام به گام پیش بره

- با تشکر از شما اگر در پایان صحبتی باقی مانده بفرمایید؟

در پایان تشکر میکنم از تمامی افرادی که در این مسیر همراه من بودند و همچنین مرکز مطالعات و توسعه آموزش علوم پزشکی دانشگاه