به گزارش مفدا_جهرم ، آیا هنوز بغض پنهانی، در خلوت شب و زمزمه دعای سحر، می‌تواند مرا بر سفره آمرزشت میهمان کند؟

می‌دانم دیر آمده‌ام…،اما تأخیر و درنگم را تو نادیده بگیر که جز شرمساری از بدعهدی خویش، دلیل دیگری ندارد.من به آیین دیرینه سحرهای معهود آمده‌ام، با زبان اشک و دعا!

از این گوشه تنهایی من تا آن وسعت بی انتهای تو، راهی است که جز به مناجات وقت سحر گشوده نمی شود.

اگر بهانه گفت وگو با تو، خلوت های پرشور سحرهای ماه رمضان است، این دل من و این سوز یاد تو...