سودای فرهنگ برخلاف بسیاری از حوزه‌ها سن و سال نمی‌شناسد. سمیعی گیلانی ۱۰۲ ساله با پیگیری‌ها و حساسیت‌های مداومش در ارتباط با وضعیت فرهنگستان با ما از جانِ عاشقی حرف می‌زند که تا هوشمند است، چیزی عزیزتر و شایسته‌تر از فرهنگ برای عاشقی نمی‌شناسد.
به گزارش مفدا ایران، احمد سمیعی گیلانی که تا ۱۰۲ سالگی فقط تنها ۲۱ روز فاصله دارد، مترجم، ویراستار، نویسنده و عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی است. او تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در رشت گذراند و سپس دانشجوی دانشگاه تهران شد.
اواخر دهه ۱۳۴۰ به عنوان ویراستار در موسسه انتشارات فرانکلین آن زمان مشغول خدمت شد و به موازات آن دوره کارشناسیی ارشد زبان‌شناسی را در دانشگاه تهران گذراند.
او در کنار حرفه ویراستاری، چند کتاب در زمینه آیین نگارش و ویرایش تالیف کرد و مقاله‌های ارزشمندی در مجلات متعددی نظیر پیک جوانان، کتاب امروز و رودکی به چاپ رسانید.
چندی قبل رسانه ها مطلبی منتشر کردند مبنی بر مرخص شدن احمد سمیعی گیلانی از بیمارستان و سفرش به شهر زادبومش، رشت. چهل و چند روز پیش نیز گزارش شده بود که سمیعی گیلانی، مترجم، ویراستار و عضو فرهنگستان زبان و ادب فارسی، روز سه‌شنبه ۶ دی‌ماه در منزلش در تهران دچار حادثه شد و آسیب دید.
حادثه از این قرار بود که این نویسنده و مترجم سرشناس بر اثر زمین خوردن دچار شکستگی لگن شد. دو روز بعد از آن خبر داده شده بود که احمد سمیعی گیلانی که روز سه‌شنبه دچار حادثه و بستری شده بود، روز پنجشنبه هشتم دی‌ماه تحت عمل جراحی قرار گرفت.
حالا خبرها حاکی از بهبود وضعیت جسمانی این نویسنده و مترجم سرشناس است. خبر اخیر رسانه ها از این قرار بود که احمد سمیعی گیلانی که در پی شکستگی لگن بستری بود، از بیمارستان مرخص شد و برای دوران نقاهت به رشت رفت.
همچنین از قول جعفر شجاع کیهانی، عضو هیئت‌علمی فرهنگستان زبان و ادب فارسی و معاون گروه ادبیات معاصر نقل شد که حال احمد سمیعی گیلانی خوب است. به هر حال، در کوران خبرهای ناگوار، خوب بودن حال استادی چون سمیعی گیلانی، شاید قدری محل تسکین باشد. گفته شده که او در رشت تحت مراقبت دختر خود قرار دارد.
غریب اینکه شجاع کیهانی از دغدغه پابرجای فرهنگی استاد سمیعی گیلانی گفت: «استاد سمیعی در این وضعیت نیز پیگیر فعالیت‌های فرهنگستان است. به عنوان معاون گروه ادبیات معاصر فرهنگستان، گزارش فعالیت‌ها را به او منتقل می‌کنم و در جریان فعالیت‌ها است.»
سمیعی کار ترجمه را با برگرداندن رمان «دلدار و دلباخته» از ژرژ ساند شروع کرد و بعدا آثاری را از نویسندگان بزرگی مانند ژرژ پرک و گوستاو فلوبر به فارسی برگرداند. از آثار او می‌توان به ترجمه «دلدار و دلباخته» ژرژ ساند، «خیال‌پروری‌های تفرجگر انزواجو» ژان ژاک روسو، «چیزها»ی ژرژ پرک، داتا گنج‌بخش (زندگی‌نامه و تعالیم شیخ ابوالحسن علی‌بن عثمان هجویری، «چومسکی» جان لاینز، «هزیمت یا شکست رسوای امریکا» ویلیام لوئیس و مایکل له‌دین، «ساخت‌های نحوی» نوآم چامسکی، «دیدرو» پیتر فرانس، «سالامبو» گوستاو فلوبر، «تتبعات» مونتنی و تالیفاتی چون «ادبیات ساسانی»، «شیوه‌نامه دانشنامه جهان اسلام» و «نگارش و ویرایش» اشاره کرد. بی‌شک در جریان انتشار این اخبار، یک چیز بیش از همه می‌درخشد.
سودای فرهنگ برخلاف بسیاری از حوزه‌ها سن و سال نمی‌شناسد. سمیعی گیلانی ۱۰۲ ساله با پیگیری‌ها و حساسیت‌های مداومش در ارتباط با وضعیت فرهنگستان با ما از جانِ عاشقی حرف می‌زند که تا هوشمند است، چیزی عزیزتر و شایسته‌تر از فرهنگ برای عاشقی نمی‌شناسد.
