به گزارش مفدا اهواز؛ گفتگو ویژه نرگس ظهیری خبرنگار دانشجو مفدا اهواز با سامان زلکی که صاحب مدال در رشته تنیس روی میز المپیاد کشوری را در ادامه می‌خوانیم...

✓لطفا خودتان را معرفی کنید و بفرمایید که از چه سنی وارد ورزش شدید و از چه سنی این ورزش را به صورت حرفه ای دنبال کردید؟
سامان زلکی نژاد هستم .دانشجوی رشته کاردرمانی جندی شاپور اهواز ،از ۶سالگی این رشته را شروع کردم و از همان ابتدا به صورت حرفه ای با مربی کار کردم و ۱۵_۱۶سال است که در این رشته فعالیت میکنم.

- چی شد که این رشته را انتخاب کردید؟
مربی ام همکار پدرم بود و پدرم من را به مربی ام آقای حمیدیان معرفی کردند و از آنجا بود که با این رشته آشنا شدم.

- چشم انداز شما برای آینده ورزشی تان چیست؟
شرکت در مسابقات کشوری بزرگسالان و موفقیت در لیگ دسته یک بزرگسالان کشور و همچنین آمادگی برای المپیاد دوره بعد و تکرار موفقیت‌ها.

- به عنوان کسی که در این رشته فعالیت دارد برای کسانی که میخواهند وارد این حیطه شوند چه پیشنهادی دارید؟
این رشته سرعتی است و نیاز به تمرکز بالایی دارد و همچنین هزینه های زیادی هم دارد و نیاز است که وضعیت مالی خوبی داشته باشند و هر چه از سنین کمتر و پایه شروع کنند پیشرفت بهتری خواهند داشت.

- اردویی که برای آمادگی مسابقات المپیاد از طرف دانشگاه برگزار شد چه اندازه در موفقیت شما تاثیر گذار بود؟
به خاطر شرایطی که بخاطر کرونا به وجود آمده بود من به شخصه دوسالی از تمرین دور شده بودم و تازه در حال برگشتن به تمرینات بودم که این اردو از طرف دانشگاه برگزار شد که ما هر روزه با مربی گری آقای سنایی پرور و سرپرستی آقای کمری‌نیا تمرین می‌کردیم و سالن در اختیارمان قرار می‌گرفت و به جز خراب بودن کولرها بقیه امکانات خوب بود.

- شادترین و غم انگیز ترین لحظه ورزشی شما چه زمانی بود؟
مدال های کشوری زیادی داشتم ولی یکی از بهترین آن‌ها مسابقات آموزشگاهی کشور بود که توانستیم بعد از مدت‌ها تیم خوزستان را جزو سه تیم اول کشور قرار دهیم و دوم شدیم (این اتفاق چندین سال بود که رخ نداده بود).همچنین در همین مسابقات المپیاد دانشگاه‌های علوم پزشکی کشور کسب این مقام‌ها بسیار باارزش بود چون فکر میکنم چندسال بود در این رشته مقامی نداشتیم و ما امسال توانستیم دو مدال کسب کنیم که بسیار خوشحال کننده بود. غمگین ترین لحظه را به خاطر ندارم چون که آدمی نیستم که از شکست ناراحت شوم.

- تنیس در زندگی شما چه تاثیراتی داشته است؟
دوستان زیادی پیدا کردم و با ورزشکاران و مربیان زیادی آشنا شدم و اینکه یک زمانی را به ورزش اختصاص میدهم بسیار خوشحال کننده است و به عنوان تفریحی که داریم در کنار درس و فعالیت های دیگر بسیار کمک کننده است.

- سطح مسابقات المپیاد را چگونه ارزیابی میکنید؟
سطح مسابقات از آنچه که فکر میکردم سخت تر بود ،تعداد شرکت کننده ها زیاد بود (حدود ۹۶شرکت کننده داشت)و حداقل ده نفر از آنها را من میشناختم در مسابقات لیگ کشوری دیده بودم
- پس از قهرمانی چه بازخوردی از طرف بچه ها دریافت کردید؟
بچه های کلاسمون(کاردرمانی۹۹) از قبل مسابقات پیگیر بودند و حمایت می‌کردند و بعد از قهرمانی هم کلی تبریک گفتند که حسابی ازشون ممنونم. مسئولین دانشگاه هم استقبال کردند و تبریک گفتند. آنجا هم آقایان افشه ، پروره، یکتا، قمیشی وسایرین حضور داشتند و بنده را تشویق می‌کردند و کلی روحیه و انرژی مثبت می‌دادند.
- در طول مسابقات المپیاد با چه چالش هایی روبرو بودید؟
در المپیاد مخصوصا در مسابقات پینگ پنگ چون هم مسابقات انفرادی بود و هم مسابقات دوبل بود و در هر دو شرکت میکردیم بازی ها خیلی فشرده شده بود و ما هم صبح و هم ظهر در سالن بودیم و بسیار خسته کننده بود. اینکه میخواستند مسابقات را در سه روز برگزار کنند و ۹۶نفر شرکت کننده داشت کمی مشکل بود.

- آیا شکست ها باعث نا امیدی تان می شوند؟
خیر بنده همانطور که گفتم از شکست ها ناراحت نمی‌شوم و معمولا چهره خنده رو و خوشحالی دارم.

- با تشکر از حضور گرم شما اگر در پایان صحبتی باقی مانده بفرمایید.
تشکر از شما که وقت گذاشتید و یک تشکر کنم از خانواده عزیزم، مسئولین دانشگاه، مربی و سرپرست عزیز که برای ما وقت گذاشتند و هم تیمی خوبم آقای قاری زاده که در دوبل با ایشان هم مقام آوردیم.

خبرنگار: نرگس ظهیری