حجت‌الاسلام علی رضاییان در گفت‌وگو با مفدا در خصوص نقش جامعه دانشگاهی در کمک به برون رفت کشور از فضای نامطلوب و رساندن کشور به فضای مناسب اجتماعی، گفت: فضای عمومی جامعه همانند جمعی است که با هم در حال سفر هستند، این جمع دارای ایده‌ها و راه کارهایی هستند و فضایی را در اختیار دارند که با هم افزایی در این فضا حرکت می‌کنند. این فضا در جامعه دانشگاهی ما در زمان تعطیلات کرونا قدری از فعالیت خاص خود فاصله گرفت و موجب شد تا منفعل شویم اما با این همه برخی برداشت ناصواب و نادرست داشتند.
وی در ادامه بیان داشت: گاهی من می‌گویم این مورد اشتباه است و می‌فهمم که اشتباه است اما این که این اشتباه را من چگونه تصحیح کنم تا روند درست شود صرفا با اعتراض نیست، مثل این‌که ما کثیفی را ببینیم و مدام بگوییم اینجا کثیف است، صرف گفتن آن مکان تمیز نمی‌شود. تا من در اعتراض به دنبال تبدیل کردن اعتراض به ایده و راه کار نباشم کار پیش نخواهد رفت، یعنی در ابتدا خودمان کثیفی را ایجاد نکنیم و دوم فضای فرهنگ عمومی را به نحوی ایجاد کنیم که دیگران نسبت به کثیفی و یا مشکل ایجاد شده واکنش نشان دهند.
رضاییان تاکید کرد: این روند تبدیل به فضایی خواهد شد که بعد از مدتی شهر شما سلامت، بهداشت و تمیزی را داشته باشد، روندی که در فضای سیاسی، اجتماعی و اقتصادی نیز به همین گونه است.
این استاد دانشگاه افزود: این‌که خلل را ببینیم و گمان کنیم تنها راه حل رفع آن حضور چند مسؤول است، اشتباه است. این فهم نادرست از فضای اجتماعی است، لذا مهم این است که من درک درستی از واقعیت اجتماعی و سیاسی داشته باشم و در عین دیدن خلل، راه‌کار را در درون فضای اجتماعی پیدا کنم. این شرایط در فضای دانشگاهی با حضور افراد نخبه‌ای که می‌توانند اشتباهات را تشخیص داده و راه کار ارائه دهند قابل حل است.
رضاییان درصد موفقیت اعتراض در رسیدن به شرایط مطلوب را ناچیز دانست و یادآور شد: راه‌کار اعتراض تاثیر کوتاه مدتی برای رفع مشکلات دارد که به روند از جهتی کمک می‌کند اما در بسیاری از اوقات هم ما را دچار اختلافات و مسائل می‌کند. باید نحوه اعتراض از نصیحت به معنای خیرخواهی باشد و شرایط را برای رفع مشکل ایجاد کنیم. یک جهت کار بیان اشکالات است اما باید دید سهم من در حل این مسئله چیست.