به گزارش مفدا ایلام، ماه محرم نخستین ماه از سال قمری و از ماههای حرام سال که واقعه کربلا در آن اتفاق افتاده است. روز نهم این ماه روز تاسوعا نامیده شده و از اهمیت ویژه ای برخوردار است. شهرت این روز به دلیل وقایعی است که در روز نهم ماه محرم سال ۶۱ هجری قمری در سرزمین کربلا رخ داد. روز تاسوعا، روزی است که امام حسین علیهالسلام در محاصره کامل دشمن قرار گرفت و از رسیدن هر گونه یار و یاوری به امام حسین علیهالسلام جلوگیری شد، از سویی دشمن خود را برای جنگ آماده کرد؛ ولی امام حسین علیه السلام یک شب برای عبادت از دشمن، مهلت گرفت.
وقایع روز تاسوعا
در روز تاسوعا، شمر با نامهای از طرف عبیدالله بن زیاد، وارد کربلا شد. در این نامه خطاب به عمر بن سعد نوشته شده بود که امام حسین (ع) را مجبور به پذیرش بیعت کند یا فرماندهی لشکر را به شمر واگذار کند. عمر سعد از واگذاری فرماندهی لشکر به شمر خودداری کرد و آماده جنگ با امام حسین (ع) شد. با هجوم لشکریان در عصر روز تاسوعا، امام حسین (ع) با فرستادن برادرش عباس بن علی (ع)، از آنها مهلت خواست تا شب را با نماز و تلاوت قرآن به صبح برسانند و برای جنگ آماده شوند. شمر با امالبنین مادر حضرت عباس (ع) هم قبیله بود؛ به همین علت در این روز امان نامهای برای حضرت عباس و دیگر فرزندان امالبنین فرستاد و از آنها خواست از همراهی امام حسین (ع) خودداری کنند، اما حضرت عباس (ع) نپذیرفت. به همین دلیل این روز به نام حضرت عباس (ع)، علمدار کربلا نامیده شده است.
حضرت عباس (ع)
عباس بن علی بی ابیطالب مشهور به ابوالفضل پنجمین پسر امام علی (ع) و اولین فرزند امالبنین است که در سال ۲۶ هجری قمری به دنیا آمد و در محرم سال ۶۱ به شهادت رسید. مهمترین رخداد زندگی او حضور در واقعه کربلا و شهادت در روز عاشورا است. او در واقعه کربلا فرمانده و پرچمدار سپاه امام حسین (ع) بود، به همین علت به علمدار کربلا مشهور است. به گفته برخی از کتابهای مقتل، در روز عاشورا در حالی که دو دستش بریده شده بود و گرز آهنین بر سرش فرود آمده بود، شهید شد.
اعمال روز تاسوعا
روز تاسوعا در مجالس روضه سقای دشت کربلا خوانده میشود و ذاکرین در مورد حضرت ابوالفضل عباس (ع) سخن میگویند. در شهرهای ایران دستههای عزادار درکوچهها و خیابانها حرکت میکنند و نیز توزیع نذر، علم گردانی، شبیه خوانی و … در بین مردمان شهرهای مختلف بهطور خاص برگزار میشود. / انتهای پیام