به گزارش مفدا، مصطفی عباسی مقدم، عضو هیئت علمی دانشگاه کاشان در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)، با بیان اینکه باید به موضوع مطالعات قرآن و سلامت به صورت یک جریان علمی پژوهشی نگاه شود، اظهار کرد: این کار نیازمند یک عزم علمی است؛ یعنی یک نهاد و دو نهاد نمی‌توانند تصمیم گیرنده باشند، باید نهادهای مختلفی که در این حوزه نقش دارند پا به میدان بگذارند تا این جریان به نتیجه برسد.
وی در ادامه به برشماری عوامل دخیل در به راه انداختن جریان علمی پژوهشی مطالعات قرآن و سلامت پرداخت و عنوان کرد: عوامل دخیل در این زمینه در مرحله نخست عوامل بنیادی و نظریه پرداز در این زمینه بوده که وظیفه دارند مبانی قرآن و سلامت را پژوهش، تبیین و به جامعه ارائه دهند.
نقش وزارت بهداشت و علوم در استمرار پژوهش‌های قرآن و سلامت
رئیس پیشین مرکز قرآن و عترت وزارت بهداشت بیان کرد: در رابطه با مبانی دینی سلامت، پرسش‌های زیادی مطرح می‌شود که شاید نخستین آن در رابطه با طب اسلامی، اثبات وجود آن و روشن کردن نسبت این طب در صورت وجود با فلسفه و حکمت اسلامی است؛ پرسش دیگر این است که آیا از مبانی دینی آنچه که باید به عنوان گزاره‌های طبی و سلامت از قرآن و روایات می‌گیریم و آنچه که ادعا می‌شود را کاملا قبول کنیم؟ و یا اینکه آن را به عنوان فرضیه در نظر گرفته و به آزمایش آن روایت و گزاره پرداخته و پس از تأیید، آن را به صورت یک شاهد علمی در نظر بگیریم.
عباسی مقدم با تأکید بر این که استمرار پژوهش‌های قرآن و سلامت در دانشگاه‌ها باید انجام شود تصریح کرد: این کار را باید دانشگاه‌ها، پژوهشگاه‌ها و پژوهشگران دانشگاهی انجام دهند، لازمه این کار هم این است که وزارتخانه‌های علوم و بهداشت به این موضوع بپردازند اما الان چنین سیاست و تصمیمی وجود ندارد، به این دلیل که نه در وزارت بهداشت، کمیسیون توسعه پژوهش و آموزش عالی قرآنی آن بسیار فعال است و نه وزارت علوم، اگرچه ممکن است پژوهش انجام دهند اما به صورت قاطع وارد این زمینه نشدند که پاسخ این پرسش‌ها را بدهند؛ به همین دلیل اختلاف نظرها در این حوزه بسیار زیاد است.
در موضوع تبیین طب مأخوذ از قرآن و روایت هیچ کاری انجام نشده است
وی ادامه داد: برخی می‌گویند طب اسلامی نداریم، دیگری آن را تفنن دانسته و برخی هم علاوه بر وجود طب اسلامی بر وجود طب قرآنی و طب روایی قائل هستند و اینها البته جدا از طب سنتی هستند، اختلاف نظرها در این حوزه بسیار زیاد است. در موضوع تبیین مفاهیم و مبانی طب مأخوذ از قرآن و سنت هنوز کار جدی و نظریه قاطعی ابراز نشده است تا سیاست‌های وزارت بهداشت بر اساس آن شکل گیرد.
عرصه پژوهش‌های قرآن و سلامت کجاست؟
مشاور معاون وزیر ارشاد عنوان کرد: نکته دوم عرصه پژوهش‌های بین رشته‌‍ای قرآن و سلامت است؛ در مسائل و مباحث متنوع طبی و تغذیه و چگونگی تعامل با بیمار و حتی عیادت باید پژوهش شود تا فرایند کامل شود یعنی هم مبانی تبیین و هم اینکه تحقیقات جزئی در زمینه‌های مختلف انجام شود تا بتوانیم عرصه فعالیت‌های قرآن پژوهی و طب را روشن کنیم.
وی بیان کرد: اگر همه ظرفیت‌های کشور را در نظر بگیریم که حوزه علمیه هم از بخشی از آن است؛ می‌توان گفت شاید ۳۰ درصد جمعیت این ظرفیت در این زمینه فعال هستند، این در حالیست که ما بخش‌های زیادی داریم که می‌توانند فعال باشند اما حمایت جدی از آن نمی‌شود.
طب را در خدمت احیای تمدن اسلامی به کار بندیم
این پژوهشگر قرآنی اظهار کرد: گاه در همایش‌ها و کنگره‌های قرآن و سلامت تحقیقات و مقالاتی ارائه می‌شود اما تبدیل به یک جریان کامل نشده؛ به این دلیل که این مبانی هنوز برای ما مشخص نیست و دوم اینکه جریان کامل نیست، اگر این دو رکن به خوبی از سوی وزارتین علوم و بهداشت، شورای عالی انقلاب فرهنگی، پژوهشگاه‌های مختلف و حوزه علمیه پیگیری شود می‌توانیم در آینده به یک عزم ملی در این زمینه برسیم و یک بخش تعطیل شده از تمدن اسلامی را که برگرفته از حکمت دیرین اسلام است را زنده کرده و در راستای تمدن سازی اسلامی به کار بندیم.
وی افزود: بخشی از حکمت ایرانی و اسلامی طب است و باید به این بخش به صورت یک مأموریت ملی نگاه شود خوشبختانه در وزارت بهداشت شخص وزیر علاقمند است به همین دلیل باید از موقعیت و فرصت استفاده کرد، اگر نتوان از این موقعیت‌ها استفاده کرد، این تحقیقات و پژوهش‌ها ابتر می‌ماند و زمینه‌های آن هم حذف می‌شوند.
رئیس سابق مرکز قرآن و عترت وزارت بهداشت گفت: در دوره‌ای که من در سمت رئیس مرکز قرآن و عترت وزارت بهداشت بودم یکی از موانع موجود، نبود تصمیم گیری و اولویت‌های مسئولان بود، مسئولانی که عهده‌دار این کار هستند باید شجاعت ورود به این حوزه را داشته، دغدغه و اولویت آنان باشد.
عباسی مقدم یادآور شد: من بر این اعتقادم که جریان‌های علمی یک‌شبه و یک‌ساله ایجاد نمی‌شود هر جریان علمی مستلزم سال‌ها کار و اقدام علمی و پژوهشی است؛ اگر بخواهیم جریان علمی قرآن و سلامت را به راه بیندازیم باید سال‌ها در این حوزه کار کنیم.
دکانداری را از طب جدا کنیم
وی اظهار کرد: مانع دیگری در برابر این جریان وجود دارد و آن هم سوء استفاده‌هایی است که از طب سنتی و طب اسلامی می‌شود و برخی به دلیل این سوء استفاده‌ها می‌گویند که از خیر آن بگذریم ولی با این کار تنها صورت مسأله را پاک می‌کنیم، در کنار جریان دینی و معنوی بخشی شامل انحرافات و خرافات نیز وجود دارد؛ آیا ما به این دلیل باید دین را تعطیل کنیم و گرایش دینی را کنار بگذاریم؟ دین در کنارش خرافه می‌آید، باید خرافه را از دین جدا کرد، به همین ترتیب طب و پزشکی خالص را باید از دکانداری و سوء استفاده از جیب مردم جدا کرد.