به گزارش مفدا _ گناباد، علت انتخاب این روز شأن نزول آیه «هل اتی» در سوره الانسان که راجع به خانواده و استحکام پایههای آن است، عنوان شده است. سوره هل اتی در روز ۲۵ ذیحجه در شان اهل بیت پیامبر (ص) نازل شد که پس از سه روز روزه و انفاق افطار خود، از طرف خداوند اطعام شدند.
اما در شورای فرهنگ عمومی اتفاق نظر بر این بود که روز بازنشستگان با یک روز در تقویم رسمی کشور تلفیق شود که بهترین روز برای این منظور روز ۲۵ ذیحجه یعنی روز خانواده بود.
خانواده به عنوان کوچکترین نهاد اجتماعی، آسیب پذیرترین گروه در برابر آسیبهای اجتماعی است به طوری که اکثر مشکلات و آسیبها ابتدا در خانوادهها بروز پیدا میکند و در صورت عدم پیشگیری و برخورد ناصحیح با آنها، به درون جامعه نیز رسوخ میکند و در این شرایط دشوار دیگر نمیتوان به راحتی مشکلات و آسیبها را کنترل کرد.
بی شک با انجام فرامین دینی اسلام در مورد خانواده و درنظر گرفتن آنها میتوان تا حد زیادی زمینه سلامت خانوادگی و سعادت و جاودانگی را برای خویش فراهم سازیم.
در ۲۰ سپتامبر سال ۱۹۹۳، سازمان ملل، سال ۱۹۹۴ را سال جهانی خانواده و روز ۱۵ مه را روز جهانی خانواده نامید.
به مناسبت سوم مردادماه «روز خانواده و تکریم بازنشستگان » با دکتر لیلا صادقمقدم به گفت و گو نشستیم که در ادامه میخوانید:
خودتون رو معرفی می کنید؟
من دکتر لیلا صادق مقدم هستم دکترای تخصصی سالمند شناسی، عضو هیئت علمی و مدیرگروه پرستاری سالمندان دانشگاه علوم پزشکی گناباد.
از نظر شما زندگی کردن سالمندان با فرزندانشان در دوران بازنشستگی چه مزایایی دارد؟
میتوان به موارد زیادی اشاره کرد از جمله؛ نیازهای آنها در شرایط خاص به موقع پاسخ داده میشود، احترام و تکریم آنها، برطرف شدن تنهایی آنها و ....
همه این موارد وابسته به شرایط فرزندان و سالمند است؛ بهترین توصیه در مورد زندگی کردن سالمندان با فرزندان، حفظ استقلال دو طرف در عین نزدیکی آنها به یکدیگر است.
تعریف شما از یک خانواده سالم چیست؟
خانواده یک چرخه رشد و تکامل دارد که با ازدواج زن و مرد آغاز و با فرزند دار شدن و رسیدن پدر و مادر به دوره میانسالی و سالمندی ادامه مییابد؛ که در هر دوران بحرانها و چالشهایی وجود دارد.
خانواده سالم، خانواده ای است که اعضای آن در کنار یکدیگر احساس خوبی داشته باشند، تفاهم و دوستی در بین اعضای خانواده دیده شود و به یکدیگر در پیشرفت و ترقی هم کمک کنند.
آمار شادکامی در سالمندان در ایران نسبت به سایر کشورها چطور است؟
بسته به شرایط فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی این آمار در بین مردم کشورها به خصوص سالمندان متفاوت است و نوسان دارد.
آمار دقیقی از این معیار در دسترس نیست اما به دلیل ویژگیهای سالمندان، بحث همزمانی برخی بیماریها با این دوران و بازنشستگی، میزان شادکامی در این دوران کمتر میشود. به عبارتی عواملی که در میزان شادکامی در سالمندان موثر بوده با دورههای دیگر متفاوت است.
نقش فرزندان در خانواده و سلامت جامعه چیست؟
هر فرد برحسب موقعیت شخصی و اجتماعی خود، وظیفهای دارد.
فرزندان هم وظیفهای در قبال ارتباط خود با دیگران و وظیفهای در جهت رشد و پیشرفت فردی خود دارند که روی رشد جامعه موثر است.
فردی که از سلامت روانی، اجتماعی، رفاهی و ... به نسبت خوبی برخوردار است، روی سلامت جامعه و خانواده خود تاثیر میگذارد.
تفاوت های اصلی دوران بازنشستگی و سالمندی در ایران و جهان چیست؟
تفاوتها به قوانین، فرهنگ و شرایط کشور برمیگردند؛ مانند اینکه؛ کشور چه آمادگی برای پذیرش افراد برای دوران بازنشستگی دارد، بیمههای مشخص موجود، سازمانهای حمایتگر، برنامه ریزیهایی در جهت اوقات فراغت این گروه و همچنین استفاده از ظرفیتهایی که افراد بعد از بازنشستگی دارند.
در ایران اغلب بازنشستگان درگیر مسائل اقتصادی هستند و شغل دیگری برای خود انتخاب میکنند تا جبرانی برای تغییرات حقوقی آنها باشد.
در دوران بازنشستگی شاهد همزمانی این تغییرات با ازدواج فرزندان، بیماری ها و ... هستیم که اینها نیازمند درآمد و شرایط مالی است که این موارد را پوشش دهد و این دغدغه مهمی برای این قشر به شمار میرود.
از دیگر مسائل مهم میتوان به اوقات فراغت اشاره کرد؛ اغلب سالمندان بیشترین زمانی که برای اوقات فراغت خود صرف میکنند مخصوص تماشای برنامههای تلویزیونی است که انتظار میرود برنامههای مخصوصی برای این قشر تهیه شود.
مردم چگونه دوران بازنشستگی خودشان را سپری کنند؟
در بین افراد وابسته به شرایط فردی و اجتماعی و همچنین دیدگاه آنان نسبت به دوران بازنشستگی متفاوت است.
بعضی از چند سال قبل برای این دوران برنامهریزی میکنند مانند مسافرت، تغییر خانه یا محل زندگی، انتخاب شغل مناسب و ..
بعضی بعد از بازنشستگی زمانی را برای رسیدگی به علایق شخصی مییابند.
بعضی که تمام زندگی خود درگیر مسائل شغلی و کاری بودند در این دوران ممکن است دچار بحرانهایی شوند و فرد با کنار گذاشتن شغل خود، بخش عمدهای از روابط اجتماعی مرتبط با شغل را از دست بدهد و به فردی منزوی و گوشهگیر تبدیل شود.
خبرنگار: نازنین جوینی