دوشنبه ۲۳ خرداد ۱۴۰۱ - ۱۸:۵۳

به‌منظور ادای دین به مقام شامخ شهدا؛

دانشگاهیان دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه از مادر شهید عباس‌ پیله‌ور با اهدای لوح تقدیر و دلجویی کردند

مفدا

در ادامه‌ دیدارهای دانشگاهیان با خانواده معظم شهدا، به همت معاونت فرهنگی و دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه و با همکاری دفتر نهاد مقام معظم رهبری در دانشگاه، سازمان حج و زیارت استان، بسیج جامعه پزشکی استان و اداره حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس استان کرمانشاه، جمعی از دانشگاهیان با مادر شهید عباس پیله‌ور دیدار و به‌مقام شامخ شهیدان ادای احترام کردند.

به گزارش مفدا کرمانشاه، در دیداری که به‌منظور ادای دین به مقام والای شهدا و با حضور دکتر محمدرضا غلامی معاون فرهنگی و دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، دکتر صفری رئیس دانشکده بهداشت، حجت‌الاسلام سوری معاون دفتر نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه، سعید کریمی‌خو مدیر کل حج و زیارت استان، دکتر فاطمه حدادیان سرپرست مدیریت فرهنگی و فوق‌ برنامه، زهرا باقری مدیر اسناد و مدارک دفاع مقدس، جمعی از مسئولین، اساتید، کارکنان و دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه‌ برگزار شد، از مادر شهید عباس پیله‌ور قدردانی شد.

شهدا رفته‌اند و رسالتی از جنس آگاهی و حرکت را بر دوش ما باقی گذاشته‌اند. شهادت، مرز زمین و آسمان است و شهدا، مرزبانان همراه بیداری. شهیدان، پیامبران حماسه انسان‌اند که ما را مسئولیتی ممتد که در لحظه لحظه زندگی‌مان جاری است، نازل فرموده‌اند. به همین منظور در ادامه تکریم دانشگاهیان از خانواده معظم شهدا، این هفته نیز از مادر شهید عباس پیله‌ور در منزلشان عیادت و دلجویی شد و این مادر دلسوخته به بیان خاطرات و خصوصیات اخلاقی فرزند شهیدش پرداخت.

شهید عباس پیله ور در سال ۱۳۴۴ در خانواده‌ای مذهبی و دوستدار اهل‌بیت(ع) در شهر کرمانشاه دیده به جهان گشود و در محرم سال ۱۳۶۶ در راه حفظ دین و آرمان امام حسین (ع) به درجه اعلای شهادت نائل آمد.


مادر شهید عباس پیله‌ور در بیان ویژگی های این شهید والا مرتبه گفت: عباس عزیزم دارای صفات عالی از قبیل ایمان، تقوی، جدیدیت و صداقت بود، اگر بگویم سراسر زندگی لاله‌ی جوانم خاطره است باور نمی‌کنید، من همیشه در تنهایی های خودم وجود عباس را در کنار خود احساس می ‌کنم عباس تنها فرزند پسر ما بود و چون در تاسوعای حسینی به دنیا آمده بود نام او را عباس گذاشته‌ایم. با افتخار می‌گویم که فرزندم را فدای امام حسین(ع) و حضرت ابولفضل عباس(ع) کرده‌ام ولی همگی بر این مطلب واقفیم که هر گاه بنده ای به درجه بالای ایمان و محبوبیت به خداوند عزیز برسد، خداوند متعال او را برای خود می برد، عباس من به این درجه از کمال رسید.

این مادر دلخسته به بیان نکته ای لطیف از خاطرات شهیدش اشاره کرد و گفت: عباس در جریان یک مانور در منطقه که برای آمادگی رزمی جهت عملیات بود شرکت کرد و بر اثر انفجار مین ضد خودرو مجروح شده بود. از جمله مجروحیت او موج گرفتگی شدید از ناحیه گوش و تمام اعضای بدن بود.به علت اصابت ترکش‌های ریز، حالت دانه های قرمز روی صورتش نقش بسته بود هنگامی که با پدرش در بیمارستان امام حسین (ع) به عیادتش رفتیم،با دیدن عباس گفتم:" صورتت چه شده؟" عباس با خونسردی و شوخ طبعی همیشگی که داشت گفت: "درب کمپوت گیلاس را باز کردم، دانه های کمپوت به صورتم اصابت کرد."

در ادامه این دیدار حجت‌الاسلام و المسلمین سوری بیان داشت: نیکی به پدر و مادر و صله رحم را رعایت کردن، از خصلت‌های ویژه شهدایی که در دوره حیات در خدمت خانواده و دوستان و دیگران بودند است. ما باید از آنها درس بگیریم و در مسیر شهدا گام برداریم. این مهم است که در منزل شهدا خاطرات شهیدان را گوش دهیم و در مسیر زندگی خودمان نسبت به همکار و خانواده در سطح اجتماع به کار بیاندازیم.


گزیده‌ی از وصیت‌نامه شهید عباس پیله‌ور:


ای امت حزب‌اله ای شیعیان علی(ع) در گیر و دار انقلاب و کمبودها مقاومت کنید، همچون یاران شعیب ابی‌طالب، در مصیبتها صبر و بردباری پیشه کنید زیرا خداوند کسی را که بیشتر دوست دارد، به او مصیبت می‌دهد.
ای مسلمین متحد شوید و به ریسمان الهی چنگ زنید و با به کارگیری همه‌ امکانات، راه بر تجلی مقاومت هموار سازید و انتقام خون بیگناهان مظلوم را از دشمن غدار بگیرید.
نماز را به جماعت و سروقت بخوانید و نماز جمعه را ترک نکنید، در جلسات انجمن‌های اسلامی و مراسم دعا که در منزل شهداء برگزار می‌شود شرکت کنید زیرا باعث شادی دل خانواده شهداء و مایوس شدن منافقین کوردل است.

پایگاه‌های بسیج را تقویت کنید و به بچه‌های که وارد مسائل انقلاب می‌شوند توجه کنید تا همواره با رشد جسمی و سنی، رشد فکری و انقلابی نیز داشته‌باشند زیرا اینان امیدهای انقلاب هستند و امر به معروف و نهی‌از منکر را فراموش نکنید زیرا امام حسین(ع) می‌فرمایند: ما برای امر به معروف و نهی‌از منکر می‌جنگیم.