بسم رب الخالق الربیع
به نام او که زمین را مدور آفرید، فصل ها را پدید آورد و در گردش هر فصل حکمتی قرار داد و بر هر حکمتی هزاران پند برای آدمی آورد.
شاید یکی از والاترین حکمت ها و پندهایی که خداوند در گردش فصل های سال قرار داده، این باشد که هر چیز دنیوی و متعلق به دنیا در گذر است و برای ما انسان ها هیچ چیزی برای ماندن و بقاء وجود ندارد به جز آن تاثیری که در مدت حضور دنیوی، بر محیط خود داشته ایم، و پند دیگری که گذشت ایام بر ما می دهد این است که به آنچه ماندنی نیست دل نبندیم، همانگونه که مولای متقیان، حضرت علی بن ابیطالب(ع) فرمودند: آنگونه زندگی کن که گویی تا ابد زنده می مانی و آنچنان دل نبند که پنداری امروز آخرین روز از عمر توست".
آخرین ساعات سال ۱۴۰۰ در حال عبور و گذر می باشد، لحظاتی که دیگر هرگز قابل بازگشت نیستند، سالی را که پشت سر گذاشتیم همانند هر سال دیگری سرشار بود از اتفاقات خوب و شیرین و نیز تلخ و ناگوار و این ویژگی عمر آدمی است که همیشه نیش و نوش همراه هم بوده و اصولا عمر بشر ملغمه ای از تلخی ها و شیرینی هاست.
آنچه که اهمیت دارد این است که نه پیروزی ها و شیرینی ها ما را سرمست غرور سازد و نه تلخی و ناکامی ها ما را مایوس و نا امید نماید.
طبیعتا عبور هر سال و افزوده شدن یک سال بر عمر هر یک از ما، مایه کسب تجربیات بیشتر و 
عبرتی آموزنده نسبت به سال پیش از آن است، پس انشاالله با تجربیات بیشتر و دانشی مضاعف و با توکل بر ذات باریتعالی به پیشواز سال نوی خورشیدی و آغاز قرن نو رفته و سال ۱۴۰۱ را با روحیه ای سرشار از عشق و امید و شور زندگی و نیت راسخ به سازندگی و بالندگی ایران اسلامی شروع می کنیم، باشد که در سایه توجهات و عنایات الهی و حمایت های حضرت ولیعصر(عج)، آغاز قرن نو، سالی به یاد ماندنی و غرور آفرین برای کشور و مردم عزیزمان باشد.
در پایان، ضمن عرض تبریک به مناسبت حلول سال نو، برای همه عزیزان بویژه همکاران گرامی در دانشگاه علوم پزشکی شیراز و خانواده های گرامی آنان، سالی سرشار از موفقیت، کامیابی، برکت و تندرستی آرزومندم.
معاون فرهنگی و امور دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی شیراز
دکتر محمدحسین انباردار