شنبه ۱۶ بهمن ۱۴۰۰ - ۰۸:۱۳

تاثیر نوردرمانی کم توان در مقابل درمان ساختگی در بیماران با آسیب متوسط مغزی

نهمین کنگره بین المللی علوم اعصاب

آسیب تروماتیک مغزی (TBI) یکی از علل اصلی مرگ و میر و ناتوانی و یکی از مشکلات اصلی سلامت عمومی در سراسر جهان است. مطالعات نشان داده است که نوردرمانی با نور مادون قرمز transcranial LLT پس از آسیب تروماتیک مغزی یک پاسخ محافظت کننده عصبی ایجاد می‌کند.

مفداایران - آسیب تروماتیک مغزی به صورت یک آسیب ناشی از نیروی خارجی تعریف می‌شود که منجر به اختلال در عملکرد طبیعی مغزی مانند حافظه، حرکت، احساسات و هیجانات می‌شود.

چنین اختلالاتی که کمتر ارزیابی شده و کمتر گزارش می‌شوند، می‌توانند تظاهرات بالینی بسیار متغییری داشته باشند. از پیامدهای اولیه آسیب‌های تروماتیک مغزی می‌توان به آسیب به آکسون‌ها به خصوص در ماده سفید اشاره کرد که می‌تواند منجر به "آپوپتوز" سلولی و در نتیجه قطع ارتباط عصبی شوند. این آسیب‌ها می‌توانند با میلین سازی مجدد بهبود نسبی و حتی کامل پیدا کنند به همین جهت درمان‌هایی که می‌توانند میلین سازی را در آکسون‌ها پس از آسیب مغزی القا کنند سال‌ها هدف تحقیقات بوده است.

مطالعات پیش بالینی انجام شده روی موش‌ها نشان داده است که نوردرمانی با نور مادون قرمز transcranial LLT پس از آسیب تروماتیک مغزی یک پاسخ محافظت کننده عصبی ایجاد می‌کند.

 دریک مطالعه تصادفی، تک مرکزی و آینده‌نگر که به صورت double blinded از نوامبر ۲۰۱۵ تا جولای ۲۰۱۹ در بیمارستان عمومی ماساچوست انجام شد، تاثیر و امکان پذیری نوردرمانی کم توان بر روی آسیب‌های تروماتیک مغزی به صورت بالینی بررسی شده است. شرکت کنندگان شامل ۶۸ مرد و زن با آسیب تروماتیک متوسط، حاد و غیرنافذ بودند که در دو گروه: تحت درمان با نور کم توان و تحت درمان ساختگی مورد بررسی قرار گرفتند.

در این مطالعه نوردرمانی بعد از ۷۲ ساعت از تروما شروع می‌شد. همچنین تصویربرداری رزونانس مغناطیسی MRI  در مراحل حاد (طی ۷۲ ساعت)، اولیه تحت حاد (۲تا ۳ هفته) و تاخیری تحت حاد (تقریبا ۳ ماه) بهبودی انجام شد. ارزیابی‌های بالینی به طور پیوسته و در طی ۶ ماه از طریق پرسشنامه River mead post concussion (RPQ) انجام شد (پرسشنامه‌ای ۱۶ سوالی که هر آیتم در مقیاس ۵ درجه‌ای ارزیابی می‌شود.) از ۶۸ بیماری که به صورت تصادفی انتخاب شده بودند (۳۳ نفر تحت نوردرمانی و ۳۵ نفر تحت درمان ساختگی قرار گرفتند.)، ۲۸ نفر حداقل ۱ جلسه نوردرمانی را کامل کردند و همه بیماران هر گونه درمان حمایتی مورد نیاز برای آسیب مغزی یا سایر آسیب‌های مرتبط را دریافت کردند.

نتیجه مطالعه

مطابق با فرضیه اولیه، این مطالعه اولین شواهد انسانی را از تاثیر نوردرمانی کم‌توان بر بسترهای عصبی و کارامدی این روش در بهبود آسیب‌های تروماتیک مغزی را از طریق تاثیر بر مسیرهای میلین سازی نشان می‌دهد. ارزیابی‌های انجام شده امکان پذیری اجرای این روش درمانی را در همه بیماران نشان دادند و همچنین هیچ گونه عارضه جانبی نامطلوب و قابل توجهی در بیماران مشاهده نشد.

لینک دانلود مقاله:

 doi:10.1001/jamanetworkopen.2020.17337

تهیه گزارش: فاطمه نظری، پدرام سلطانی سردبیرعلمی پژوهشی مفدا.