به گزارش مفدا به نقل از شبستان، عبدالوهاب طنطاوی ۴مردادماه درگذشت، از این رو به سراغ گزیده ای از زندگی این قاری برجسته مصری رفته ایم.

براساس این گزارش، این قاری برجسته متولد۱۹۴۷ است یعنی۵۴ سال داشته است.

او از دوران کودکی مشغول به قرائت قرآن بوده است ولی به صورت حرفه‌ای از زمانی که وارد دانشگاه الازهر شده این کار را ادامه داده است، استاد او آقای شیخ صلحی محمود بودند که در آن روستایی که زندگی می‌کردند تلاوت قرآن و قرائت را به وی آموخته است.

طنطاوی به چندین کشور اروپایی و آفریقایی سفر کرده بود. از جمله به هند و همچنین به چند کشور در آمریکای شمالی و آمریکای مرکزی مثل ونزوئلا و پاناما نیز سفر داشته است. او در کشورهای آسیایی از سوریه و لبنان و همچنین در آفریقا از کنیا دیدن کرده ولی در ارتباط با استقبال از قرائتش در گفت و گو های گفته "حقیقتاً باید بگویم که استقبالی که در ایران از من شد قابل وصف نیست و نمی توانم با کلمات این استقبال گرم را بیان کرد."

وی در رابطه با سبک مسابقه در مصر همیشه اعتقاد داشت مسابقات در مصر مانند مسابقات در ایران است. او معتقد بود آن جا هم مسابقه حفظ هم قرائت و هم تفسیر برگزار می‌شود. به این شکل که مسابقه مصر هم به اجزایی چون ۱۰جزء، ۲۰جزء،… تقسیم می‌شود.

این قاری برجسته در مورد قاریان ایران همیشه تعریف و تمجید داشت و اعتقاد داشت که قاریان ایرانی دارای صوت بسیار خوبی هستند. از منظر این قاری قرآن تنها علمی است که از طریق القاء برای انسان حادث می‌شود و انسان می‌تواند به آن دست پیدا کند. همچنان که از طرف خداوند متعال به جبرئیل و از جبرئیل به پیامبر مکرم اسلام(ص) نازل شد.

طنطاوی در مورد آموزش قرآن نیز می‌گفت " آموزش قرآن لزوماً باید همراه با استاد باشد و به این کفایت نمی‌کند که به صورت شفاهی و تنها همراه با نوار استفاده و از این قبیل موارد به آموزش قرآن دست پیدا کنیم. حتماً باید استادی باشد که در حضورش قرائت شود و خطاهای قاری توسط استاد گرفته شود و یکی از شاخصه های آموزش وجود استاد برای آموزش قرآن است. علاوه بر این در خود الازهر نیز بخش‌هایی برای آموزش قرآن و احکام آن وجود دارد. در مصر نیز آموزشگاه‌های خاصی وجود دارند که به تعلیم قرآن می‌پردازند."

او در میان قاریان مصری از اسلوب و شیوه مرحوم مصطفی اسماعیل و همچنین استاد مرحوم محمد صدیق منشاوی و استاد کامل یوسف استفاده می‌کرد.

این قاری برجسته مصری یک توصیه برای قاریان ایرانی داشت:

توصیه‌ای را برای اینکه قاریان ایرانی در آینده همتراز با قاریان مصری داشته باشیم عرض می‌کنم. قاریان محترم در ابتدا باید با جایگاه‌های موسیقیایی فن قرائت قرآن آشنا شوند تا بتوانند آن احساس معانی قرآن را به شنونده منتقل کنند. در قرآن آیاتی داریم که یا وعده هستند و یا وعید. بخشی از آنها وعده به بهشت داده‌اند و برخی دیگر وعده به جهنم. یک قاری خوب باید بتواند با آن لحن موسیقیایی مناسب آنها را به شنونده منتقل کند.

او در یک از خاطرات خود گفته بود: بنده در دوره آخر زندگی استاد مصطفی اسماعیل و استاد شعبان عبدالعزیز صیاد با آن دو بزرگوار همدوره بوده‌ام. آن دو بزرگوار در قاهره زندگی می کردند و منزل من در مرکز المنشوره در مصر بود. من با استاد شعبان صیاد، استاد غلوش و استاد نعینع و غیره قرائت کرده ام و با آنها همسفر بوده‌ام.

وی در یکی از سخنرانی‌های خود قاریان مصری را اینگونه توصیف کرده بود: قاریان بزرگ مصری مانند قله‌هایی بودند که تعدادشان هم بسیار کم است و شاید تعدادشان به اندازه انگشتان یک دست هم نرسد. ما همیشه به عنوان مقلد از یک استاد بزرگ تقلید می‌کردیم اما حقیقتش این است که هم اکنون صداها بسیار به هم نزدیک و شبیه‌تر شده است. بایستی یک قاری یک راهی یا یک سبکی را برای خودش ابداع کند که در این شلوغی بتواند خودش را نشان دهد و استقلال داشته باشد. قاریان جدید در مرحله اول باید اصوات مختلف از قرائت های مختلف و از قاریان مختلف را بشنود. هر قاری باید همه آن ها را بشناسد و با صوت های آنها آشنا باشد. مانند هر میوه ای که یک طعم مخصوص خود دارد هر صوت هم حلاوت و زیبایی خاص خود را داراست. یک قاری باید همه اصوات را بشناسد و از میان آنها طریقه واحدی را برای سبک جدید خود انتخاب کند.
طنطاوی معتقد بود اگر کسی قرآن می خواند اولاً باید حافظ قران باشد و ثانیاً به احکام تجوید و صوت و لحن آگاهی داشته باشد. در ضمن اگر شخصی احساس می‌کند که صوت زیبایی دارد آن را با حفظ کردن قرآن تکمیل کند.
این قاری برجسته در مورد جلسات قران در مصر نیز نکاتی را داشتند، از نظر او قرآن در مصر مانند آب و هواست در مراسم‌های مختلف دینی و غیر دینی قرآن تلاوت می‌شود. در مراسمات ختم نیز قاری معروفی دعوت می‌شود و به تلاوت قرآن می‌پردازد و مردم را موعظه می‌کند و آنها را از روز قیامت و روز جزا متنبه و آگاه می‌سازد. در هر روز جمعه یک قاری مصری در هر مسجدی حاضر می‌شود و قبل از این که نماز جمعه شروع شود به تلات قرآن می‌پردازد.