زندگینامه شهید محمدعلیم عباسی گراوند
شهید حاج محمد علیم عباسی گراوند معروف به شهرام در سیزده خرداد سال هزاروسیصدوچهل وسه دراستان لرستان شهرستان کوهدشت در خانواده ای مذهبی و متدین چشم به جهان گشود. محیط دینی و سرشار از معنویت خانواده سبب شد که در همان ایام کودکی در روح او عشق به خدا و دینداری دمیده شود. تحصیلات ابتدایی و راهنمایی را که همزمان با شکوفایی انقلاب  اسلامی بود با موفقیت پشت سر گذاشت. محمدعلیم چهره ای زیبا و لبخندی مملو از مهربانی داشت. همه دوستانش از او بزرگتر بودند وکمتر با هم سن وسالان خود مراوده داشت. آن قدر قشنگ صحبت می کردکه در جمع دوستان جایگاه رفیع و ارزشمندی داشت. او  به احکام و مسائل شرعی کاملا آگاه و درانجام فرایض دینی بسیار مقید بود. دوره متوسطه را که مصادف با شروع جنگ تحمیلی بود در دبیرستان دکترشریعتی آغاز کرد ولی  تکلیف باعث شد در پانزده سالگی به جبهه برود. محمد در اولین حضورش از ناحیة کمر به شدت مجروح شد و به اجبار به خانه برگشت و دوره متوسطه را به پایان رساند. درکنکور سراسری شرکت کرد و در رشته پزشکی دانشگاه شیراز مشغول تحصیل شد ولی بخشی از تحصیلاتش را در دانشکده پزشکی دانشگاه تهران مهمان شد .بار دیگر با همان جراحتی که داشت از طریق بسیج دانشجویی راهی منطقه شد و در فتح فاو و عملیاتهای دیگری شرکت کرد. اوکه به  شکارچی تانک معروف بود در عملیات کربلای پنج در منطقه شلمچه براثر اصابت ترکش به رگ سمورال ران پایش دعوت حق را لبیک گفت و به فیض شهادت نائل آمد.
وصیت نامه
متاسفانه علیرغم پیگری های انجام شده وصیتنامه ای به دست ما نرسید.
 
گوشه ای از دست نوشته های شهید
آسمان بار امانت نتوانست کشید            قرعه فال به نام من دیوانه زدند
فحشاء، فساد و بی بندوباری های غرب از یک سو و جنایات، قتل و غارت از سوی دیگر، غباری تیره و تار بر روی محیط ساخته، چنان که انسان امروز نگرشش را نسبت به خود از دست داده چه رسد به دگر بینی و جهان شناسی. سالهاست که غرب بنام علم و ترقی با نقاب تکنیک های نوین، مردمش را در چنان جهلی نگهداشته که شاید سال ها طول بکشد تا بتوانی روزنه ای برای نفوذ در این قلب های سیاه و این نعش های گندیده، که اکنون خود آلتی گشته اند برای ماشینیزم قرن حاضر، پیدا کنی.
برخی از اوقات که سخنان این پیر طریق خدا را می شنوم، باورم نمی شود. آخر ما از انجام امور خود مانده ایم، چگونه فریادرس و دستگیر دیگران شویم؟ اما می بینیم که این و جود فنا شده در ذات الهی همان می شود و بس.
آری به من و تو فهمانده است که هر چه ظلمت جهان بیشتر گردد ، بار امانت من و تو که کوهها آن را نتوانستند بکشند، گرانتر می شود. خوشا به حال شهدا که ندای این رهبر جاودانه تاریخ را چون یاران حسین (علیه السلام) لبیک گفتند و مسئولیت عظیمشان را انجام دادند. خدای مرا و تو را و تمامی مؤمنان را ثابت قدم نگهدارد که اوست یاور یاری کنندگان...
و ما اینک وارث رسالت سنگین این شهدائیم. موحدانی که جان دادند تا مرگ آنها را در آغوش نگیرد و به قداره بندان طاغوت صفت نه گفتند تا آرمانشان زنده بماند. زنهار که لحظه های آزمون است. مبادا که به جای پرداختن به مسئولیت و تکلیف الهی خویش که همانا اجرای احکام و رعایت ضوابط اسلام محمدی (صلی الله علیه و آله و سلم) است، خویش را میراث دار و میراث خوار شهید نماییم و روابط را به جای ضوابط بنشانیم.
مبادا که بجای تکاپو و تلاش در سیر الی الله و تحقق عدالت اسلامی در جامعه ، سر در لاک خود ببریم و برای خویش باشیم بلکه باید از آرمانهای آنها منشوری بسازیم برای ایجاد جامعه ای بر اساس امت اسلامی تا الگوی جهانیان باشیم.