به گزارش مفدابهشتی – ابوالقاسم حالت فرزند محمدتقی سال ۱۲۹۳ در خانوادهای متمدن و مذهبی اهل تهران متولد شد. وی از تواناترین شاعران، طنزپردازان و مترجمان زمان خویش بود. وی پس از تحصیلات مقدماتی و متوسطه به استخدام شرکت ملی نفت ایران درآمد و در آن سازمان بازنشسته شد.
این شاعر طنزپرداز از ۱۳۱۴ به شاعری پرداخت و دیوان شعر خود را با نام «دیوان خروس لاری» به یادگار گذاشت. این دیوان دربردارنده‌ی قطعاتی ادبی، مثنوی‌ها، قصاید، غزلیات و رباعیات است. وی نخستین سرود ملی پس از انقلاب را با نام «پاینده بادا ایران» با مطلع «شد جمهوری اسلامی به‌پا/ که هم دین دهد، هم دنیا به ما» سروده است.
از سروده‌های اوست:
کارهایی که آسان نیست
ترک دون‌بازی و بامبول مگر آسان است؟
در گذشتن ز سر پول مگر آسان است؟
دست برداشتن از منصب والا و مقام
آخر ای آدم معقول، مگر آسان است؟
این چنین پا مکن ای دوست، به کفش حضرات
حمله امروز به هر غول مگر آسان است؟
مرد بی‌زور، چه با این همه خر زور کند؟
جنگ با رستم و هرکول مگر آسان است؟
گر از آنان شنوی پرت و پلا، عیب مکن
یک سخنرانی معقول مگر آسان است؟
می‌دهی پند که از رشوه‌خوری دست کشیم
ترک این عادت مقبول مگر آسان است؟
می‌کنی توصیه تا توصیه‌بازی نکنیم
ترک این شیوه‌ی معقول مگر آسان است؟
صاحب عقل و خرد بودن و بازی کردن
رل دیوانه چو بهلول مگر آسان است؟
در مقامی که درستی و صداقت نخرند
کار بی‌حقه و بامبول مگر آسان است؟
انتهای خبر
کد خبرنگار: 110215