به گزارش مفدابهشتی- حسین پناهی پس از عزیمت به تهران، چهارسال در مدرسه‌ی هنری آناهیتا دوره‌ی بازیگری و نمایش‌نامه‌نویسی را گذراند، و بازیگری را با مجموعه تلویزیونی «محله‌ی بهداشت» آغاز کرد. سپس چند نمایش تلویزیونی با متن نمایش‌نامه‌های خودش ساخت که مدت‌ها در محاق ماند.

با پخش نمایش «دو مرغابی در مه» از تلویزیون که افزون بر نویسندگی و کارگردانی خودش نیز در آن بازی می‌کرد، خوش درخشید. بدین ترتیب روزبه روز نمایش‌های تلویزیونی‌اش بیش‌تر دیده شد.

در دهه‌ی ۶۰ و اوایل دهه‌ی ۷۰، او یکی از نوآورترین نویسندگان و کارگردانان تلویزیون بود.

به دلیل فیزیک کودکانه و شکننده، نحوه‌ی خاص سخن گفتن، سادگی و خلوصی که از رفتارش می‌بارید و طنز تلخش بازیگر نقش‌های خاصی بود. اما حسین پناهی بیش‌تر شاعر بود و این شاعرانگی در ذره‌ذره‌ی جانش نفوذ داشت.

نخستین مجموعه شعر او با نام «من و نازی» سال ۱۳۷۶ منتشرشد. این مجموعه شعر تاکنون بیش از ۱۶ بار تجدید چاپ گردیده و به ۶ زبان زنده‌ی دنیا ترجمه شده‌است.

انتهای خبر

کد خبرنگار: 110215