به گزارش مفدا – گناباد، قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران شناسنامه و هویت هر گونه فعالیت اجتماعی، فرهنگی، سیاسی، اجتماعی بوده که به عنوان میثاق ملی فصل الخطاب است و قوه قضاییه نیز به عنوان یکی از قوای حکومت جمهوری اسلامی زیر نظر ولایت فقیه و بر اساس اصول قانون و شرع اسلام فعالیت می کند.
قوه قضاییه به عنوان یکی از قوای سه گانه حاکم در جمهوری اسلامی ایران است که برای اعمال وظایف و اختیارات خود از ساختار خاصی برخوردار بوده و مسئولیت‌های مختلفی را نیز بر عهده دارد.
کلمه قضا از واژگانی است که در لغت عرب معانی متعددی مانند حکم، علم، قول، امر و فعل را در بر می گیرد؛ اما به طور معمول به معنای حکم به کار برده می‌شود.
قضا و قضاوت در نگاهی عمومی، راهکاری بوده برای یافتن حق، برقراریِ عدل و رساندن حق به صاحب آن. قضاوت در واقع از یکسو مسیری است که حق جویان را امیدوار می‌سازد و از سوی دیگر زورمداران را از رسیدن به آمال و آرزوهای نابه‌جا باز می‌دارد.
به استناد اصول ۱۵۶ تا ۱۷۴ قانون اساسی مهمترین وظایف این قوه مستقل پشتیبانی از حقوق فردی و اجتماعی و مسئول تحقق بخشیدن به عدالت است. امور قضایی تنها بخشی از وظایف خطیر قوه قضاییه است که در قانون اساسی مورد توجه واقع شده است.
اما گستردگی خدمات این رکن مهم و حیاتی حکومت در سازمان‌های وابسته تجلی یافته و به نوعی با زندگی روزمره اجتماعی آمیخته است. سازمان‌هایی چون ثبت املاک و اسناد، پزشکی قانونی، سازمان زندان‌ها وامور تأمینی تربیتی، سازمان قضایی نیروهای مسلح، سازمان بازرسی کشور و نهاد کانون مشاوران و وکلا، شوراهای حل اختلاف نقش مؤثری در انسجام اجتماعی و نظم جامعه ایفا می‌کند.
خبرنگار: یگانه باقرزاده