در تمامیِ دورانی که به تدریس درس‌های روابط عمومی پرداخته‌ام، این نگاه دوگانه به روابط عمومی و اصرار بر ‏جداسازیِ آن را در میان برخی استادان -به‌ویژه آموزش‌پذیرفتگان دوران دور- دیده‌ام. ‏
اما به مدد اندیشه‌ورزان حوزه‌ی روابط عمومی، روز به روز بر اهمیت این دانش و جای گرفتن آن در میان ‏شاخه‌های نوی علم ارتباطات افزوده شده‌است. ‏
اکنون، کم‌تر کسی‌ست که بر دانش روابط عمومی -شاخه‌یی از دانش ارتباطات – شک داشته باشد. ‏
دانشی مهم و ارزنده برای هر سازمانی که مخاطب دارد؛ به تفاهم میان اعضای خود می‌اندیشد؛ به ارتباط سالم، ‏مؤثر و پیش‌رو معتقد است؛ و قصد دارد بر افکار عمومی اثرگذار باشد. دانشی آمیخته به هنر، هنر اثرگذاری. هنر ‏‏«ثبت است بر جریده‌ی عالم دوام ما».‏
روز جهانی ارتباطات و روابط عمومی روزی‌ست که سال‌هاست خواسته یا ناخواسته خود را ثابت کرده. درست ‏از زمانی که جهانِ همه‌ی جهانیان، به ارتباطات جهانی پیوند یافت؛ سازمان‌های کوچک و بزرگ برای معرفی ‏خود به ابزارهای هوشمند دست یافتند، و دریافتند در عصر ارتباطات نیاز دارند دانش روابط عمومی را بشناسند، ‏بدان آگاه باشند و روزبه‌روز با این دانش پیش‌رو خود را هماهنگ کنند.‏
یادمان باشد هنر هشتم، هنری‌ست که تمامیِ هفت هنر پیش از خود، اعم از: موسیقی، نقاشی، نویسندگی، ‏هنرهای دستی، شعر، تآتر و سینما را در خود دارد. و بده‌بستان
روز جهانی ارتباطات و روابط عمومی را به تمامیِ پژوهشگران، مدرسان و همکاران حوزه‌ی ارتباطات و روابط ‏عمومی تبریک می‌گویم.‏
سیده الهام باقری