به گزارش مفدابهشتی- شبی که در آن فرق امیرالمومنین(ع)، به کین و جهل شکافته شد؛ اما فراق او را با پروردگار به پایان رسانید؛ ازین رو بود که ندای «فزت و رب‌الکعبه...» طنین‌انداز شد.
نوزدهم رمضان، آغاز کتاب لیالی قدر است که به خون امام علی علیه‌السلام و شکافتن فرق مطهرش، حرمت دیگری یافت.
شبی که کتاب وحی در آن نازل گشت و سرنوشت یک ساله آدمی در آن رقم خواهد خورد.
غنیمت شمار ثانیه‌های اجابت و آمین را...
امشب، شب قدری‌ست که در عظمت‌اش، قرآن و روایت‌ها شاهد آورده، و معصومان علیهم‌السلام سخن‌ها رانده‌اند.
شبی که به لحظه‌ای «حضور»، می‌توان ره صدساله را به عشق، یک‌شبه پیمود یا به «غفلت» می‌توان آثار رحمت را از دل دور نمود.
این لحظات تب‌دار نیایش است و بی‌تاب خلوت با معبود...
پس به حرمت فرق شکافته‌ی علی(ع)، حرمت‌دار این ثانیه‌ها باشیم و لحظاتش را علی‌وار به سجاده‌ی عشق بنشینیم.
مستحب است بخوانیم:
دعای جوشن کبیر
دعای گشودن قرآن در شب‌های قدر
دعای قرآن برسر گرفتن درشب‌های قدر
پروردگارا!
تو را به حرمت علی مرتضی(ع)، ما را به عشق او زنده کن و روز، ماه و سال‌مان را حیدری رقم بزن!
این شب قدر را، قرین بخشش و آرامش برای همگان بدانیم و برای شفای حال و روز زمین دعا کنیم.
انتهای خبر
کد خبرنگار: 110217