به گزارش مفدا بهشتی به نقل از روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی- دکتر شهلا قنبری، رییس گروه آموزش و ارتقای سلامت معاونت امور بهداشتی دانشگاه در گفت‌وگو با روابط عمومی دانشگاه درمورد اهمیت توجه به بهداشت در جهان و نام‌گذاری ۷ آوریل به عنوان روز جهانی بهداشت، بیان کرد: «سال ۱۹۴۸، اولین مجمع جهانی بهداشت خواستار ایجاد روزی به نام «روز جهانی بهداشت» شد و به دنبال آن از سال ۱۹۵۰، همه ساله روز جهانی بهداشت در روز ۷ آوریل (۱۸ فروردین) برگزار می‌شود.
وی ادامه داد: «هدف بزرگ‌داشت روز جهانی بهداشت، افزایش آگاهی جهانی از یک موضوع خاص بهداشتی به منظور برجسته کردن یک حوزه اولویت دار برای سازمان جهانی بهداشت (WHO) است. این روز، شروع یک برنامه حمایتی بلندمدت در قالب اجرای فعالیت‌ها و تأمین منابع برای موضوع اعلام شده در روز جهانی بهداشت است.»
دکتر قنبری روز جهانی بهداشت را یک کمپین جهانی دانست و افزود: «به این مناسبت همه مردم و دولت‌مردان دعوت می‌شوند تا بر یک معضل بهداشتی واحد با تأثیر جهانی، تمرکز کنند. روز جهانی بهداشت با تمرکز بر موضوعات جدید و نوظهور در حوزه بهداشت و سلامت، فرصتی را برای شروع اقدامات جمعی برای محافظت از سلامت و رفاه مردم فراهم می‌کند.»
رییس گروه آموزش و ارتقای سلامت معاونت امور بهداشتی دانشگاه، شعار امسال روز جهانی بهداشت را «ساخت دنیایی منصفانه‌تر و سالم‌تر برای همه» اعلام کرد و گفت: «همه‌گیری COVID-۱۹ بیش از پیش بی‌عدالتی در سلامت را برجسته کرده است. این همه‌گیری صدمات بسیار بهداشتی، اقتصادی و اجتماعی را به همه کشورها وارد کرده و فقر، عدم امنیت غذایی و نابرابری های اجتماعی و بهداشتی را افزایش داده است. با این که بر اثر پیشرفت‌های سال‌های اخیر، برخی‌ها در دنیا قادر به داشتن زندگی سالم‌تر و دسترسی بهتر به خدمات بهداشتی هستند، آسیب‌پذیرترین کسان در این همه‌گیری به‌شدت در معرض خطر قرار گرفته‌اند.»
دکتر قنبری تصریح کرد: «بی‌عدالتی در سلامت به رنج غیر ضروری، بیماری‌های رفع‌شدنی، ناتوانی و مرگ زودرس می‌انجامد. هم‌چنین محرومیت‌های موجود را تشدید می‌کند و به جوامع و اقتصاد آسیب می‌رسانند.»
دکتر قنبری اظهار کرد: «برای دست‌یابی به هدف سلامت برای همه، به سرمایه‌گذاری بیش‌تر در مراقبت‌های بهداشتی اولیه نیاز داریم. همه‌گیری کووید-19 نشان داد که چگونه نابرابری‌های قبلی، گروه‌های آسیب‌پذیر را در معرض خطر بیش‌تری قرار داده است. دست‌یابی به سلامت برای همه برای مقابله با مشکل‌های امروز و ایجاد تاب‌آوری فردا ضروری‌ست. بدین منظور مقابله با علل ریشه‌ای نابرابری‌ها، سرمایه‌گذاری در جوامع و اتخاذ تدابیر مناسب در زمینه بهداشت عمومی بسیار مهم است.»
سازمان جهانی بهداشت معتقد است در این برهه از زمان، یک نیاز فوری برای محافظت، آزمایش (انجام تست های غربالگری) و درمان برای کل جمعیت جهان وجود دارد و فقط در صورت وقوع چنین اتفاقی، می‌توانیم همه‌گیری را پایان دهیم. به بیانی دیگر علاوه بر اطمینان از تأمین عادلانه واکسن‌ها، آزمایشات و روش‌های درمانی، ما باید سیستم‌های بهداشتی را برای این خدمات‌رسانی تقویت کنیم. نیروی کار بهداشتی قوی و مراقبت‌های بهداشتی اولیه برای اطمینان از اینکه مردم می‌توانند خدمات را در هر زمان و مکانی که به آن‌ها احتیاج دارند، ترجیحا هر چه نزدیک‌تر به خانه‌شان، دریافت کنند، ضروری‌ست. باید توجه داشت که هیچ کس ایمن نیست تا زمانی که همه ایمن باشند.»
وی درمورد رویکرد کشورهای پیشرفته برای ارتقای بهداشت جامعه، بیان کرد: «به‌طور کلی نابرابری بهداشتی در وضعیتی که افراد در آن به دنیا می آیند، زندگی و کار می‌کنند و پیر می‌شوند ناشی از نابرابری در قدرت، پول و منابع است. در تصمیماتی که در خارج از بخش سلامت در مورد سیاست، اقتصاد و توزیع منابع اخذ می‌شود، علاوه بر تمرکز صرف بر افزایش بهره وری، باید سلامت به عنوان یک پیامد توزیع اجتماعی در نظر گرفته شود.
رییس گروه آموزش و ارتقای سلامت معاونت امور بهداشتی دانشگاه، ادامه داد: «در کشورهای توسعه‌یافته با توجه به مطالعات انجام شده برنامه‌های بلندمدت و میان‌مدت برای کاهش مرگ و میر و پیشگیری و کنترل عوامل قابل اجتناب در ابتلا به بیماری و ناتوانی طراحی و به اجرا در می‌آید. مهم‌ترین رویکرد مورد استفاده، اقدام درمورد عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت است. امروزه جهان به این نتیجه رسیده است که برای کاهش نابرابری در سلامت حمایت از این رویکرد ضروری‌ست.
دکتر قنبری با اشاره به جایگاه بهداشت در کشور، تصریح کرد: «سلامت یکی از نیازهای اساسی انسان است. برخورداری از یک زندگی سالم، مولد و با کیفیت توام با طول عمر قابل قبول و عاری از بیماری و ناتوانی، حقی همگانی محسوب می‌شود و پیش‌شرط توسعه پایدار است.»
وی ادامه داد: «توسعه پایدار، رویکردی‌ست که نیازهای حال را برآورده می‌کند، بدون اینکه توانایی نسل آینده با مشکل مواجه شود. قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در اصول ۳، ۲۹ و ۴۳ ضمن محوری دانستن سلامت کامل و جامع انسان، بهداشت و درمان را از جمله نیازهای اساسی می‌شناسد و دولت را مکلف کرده است تا تمامی منابع، امکانات و ظرفیت های خود را برای تأمین، حفظ و ارتقای سطح سلامت افراد کشور بسیج کند. هم‌چنین در برنامه‌های ۵ ساله توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کشور، سند چشم‌انداز سال ۱۴۰۴، قانون احکام دائمی برنامه‌های توسعه و سیاست‌های کلی سلامت مباحث عمده‌ای به سلامت اختصاص داده شده است.
وی تصریح کرد: مأموریت اصلی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و بالاخص بخش بهداشت، تأمین، حفظ و ارتقای سلامت جامعه است و این هدف در همه‌ی برنامه‌های بخش بهداشت دنبال می‌شود. البته تا قبل از بروز همه‌گیری کووید-۱۹، چون بیش از ۷۶ درصد کل بار بیماری‌ها در کشور مربوط به بیماری‌های غیرواگیر بود، سند ملی پیشگیری و کنترل بیماری‌های غیرواگیر و عوامل خطر را وزارت بهداشت تهیه و تدوین کرد.
دکتر قنبری افزود: تأکید اصلی این سند بر بیماری‌های قلبی، عروقی، سـرطان‌ها، دیابت و بیماری‌های تنفسی و هم‌چنین ســوانح و حوادث و بیماری‌های روانی که به طور ویژه در کشور ایران مطرح می‌شود، است. در این سند ملی، استراتژی‌های مشخص پیشگیری و کنترل بیماری‌های غیرواگیر به صورت استراتژی‌های کارآمد بسط داده شده است.
رییس گروه آموزش و ارتقای سلامت معاونت امور بهداشتی دانشگاه، اظهار کرد: به منظور وزارت بهداشت، ۹ هدف سازمان جهانی بهداشــت را در نظر گرفته، آن‌ها را با شروط ایران تنظیم و سه هدف مختص ایران را به آن اضافه کرده است. در این سند کلیه ذی‌نفعان داخلی و خارجی وزارت بهداشت شامل معاونت‌های مختلف وزارت بهداشــت و وزارتخانه‌های ذی‌نفع، ســازمان‌های دولتی که همکاران اصلی پیشــگیری و کنترل بیماری‌های غیرواگیر هستند، در نظر گرفته شده‌اند.
وی در پایان گفت: هم‌اکنون گرچه بسیاری از برنامه‌ها تا حدی تحت الشعاع همه‌گیری کووید-۱۹ قرار گرفته‌اند ولی با همت والای تمامی نیروهای خدوم بخش بهداشت تلاش می‌شود تا برنامه‌های بخش بهداشت به بهترین وجه اجرا و پیگیری شود.
انتهای پیام/
کد خبرنگار: ۷۷۰۲ ی.ق