به گزارش مفدا مشهد ، کتاب «نامه‌هایی به روانکاو جوان» نوشته "هیتُر اُ دوور دِماسدو" به تازگی توسط علی جاودانی اصل و حمید دهقانیان حقیقی، دو تن از روانشناسان این اداره، توسط انتشارات گیسوم در مشهد منتشر شد. این اثر مخصوصا برای کسانی که به رواندرمانی تحلیلی علاقه مند هستند خیلی توصیه می شود.
"هیتُر اُ دوور دِماسدو" می گوید: این کتاب سعی در انتقال شور و هیجانی دارد که در قلب کار یک روانکاو نهفته است و بدون آن به نظر من اصلاً نمیتوان مشغول به این کار شد. درواقع، این کتاب مقدّمه ای بر روانکاوی نیست. ولی این اثر، خواننده را دعوت میکند پا به کارگاه یک روانکاو بگذارد تا با شلوغیها و موفّقیت های گاه و بیگاهش آشنا شود. قصدم این است که نشان دهم تئوری و کاربرد روانکاوی به هیچ وجه رمزگونه و غیرقابل فهم برای عموم نیست. بلکه نشان دهندهی شکلی از اندیشه و تلاش بشر است مانند بسیاری نمونه های دیگر که بر مبنای دانش تجربیِ خاصّی است. با ریسک پذیری، سخت‌گیری و نیز علاقه ی فراوان، همراه است با ظرافتهای استادانه ای که وجود انسان را تشکیل میدهد. این اثر که تا به حال به فارسی ترجمه نشده بود و حالا نسخه فارسی آن به بازار نشر آمده است.
این اثر ۳۶ نامه دارد که نامه ها دو دسته اند: آن‌هایی که بر اساس یک موقعیت بالینی هستند و آن‌هایی که یک نقطه نظرِ تئوریک را توسعه میدهند. منابع و نیز توسعه یا بحث پیرامون یک موضوع که به اختصار به آن در متن نامه اشاره شده در یادداشت های انتهای هر نامه خواهد آمد.
در قسمتی از این کتاب می‌خوانیم: آیا روانکاوان جوان وقتی مواردی دشوار برای درمان نزدشان فرستاده میشود دل‌سردتر از پیشکسوتان خود میشوند، به ویژه آن‌هایی که دیگر نمیخواهند بپذیرند یا اصلاً نمیخواهند بپذیرند؟ مسلّماً پول دلیل پذیرش این چنین موارد نیست. به طور کلّی، اگر روانکاو جوان تازه شروع به کار روانکاوی کرده باشد منابع دیگری هم برای درآمد دارد. اکثر اوقات، یک همکار بزرگتر و باتجربه‌تر چنین مواردی را برای جوان‌ترها میفرستد. میگوید: «این مورد خیلی جالب است. مسلّماً چیزهای زیادی یاد خواهی گرفت. ولی کار با او راحت نیست.»