در تقویم‌های ایران و جهان روزهای متفاوتی برای مهم شمردن دندان و دندانپزشکی و توجه بر بهداشت دهان و دندان وجود دارد.
در کشورهای مختلف روزهای متفاوتی بعنوان روز دندانپزشک تعیین شده است. انجمن دندانپزشکی آمریکا و فدراسیون بین المللی دندانپزشکی FDI، روز ۱۲ سپتامبر را به عنوان «روز جهانی بهداشت دهان و دندان» انتخاب کرده‌اند و روز ۹ فوریه نیز به‌عنوان روز جهانی دندانپزشک نام گذاری شده است.
براساس مصوبه هیات وزیران در سال ۱۳۶۲ روز ۲۳ فروردین روز دندانپزشک و هفته آخر فروردین ماه هفته دندانپزشکی و برای قدردانی از زحمات دندانپزشکان عزیز در نظر گرفته‌اند.
دندانپزشک :
فردی است که پس از گذراندن شش سال دوره عمومی دندانپزشکی و ارائه پایان‌نامه، از دانشکده دندانپزشکی فارغ‌التحصیل شده و با مدرک دکترای دندانپزشکی کلیه خدمات عمومی دندانپزشکی را ارائه می‌کند. یک دندانپزشک می‌تواند دندان‌های شما را ترمیم کند، دندان‌های‌تان را عصب‌کشی کند، ارتودنسی متحرک و ثابت انجام دهد و دندان‌های‌تان را مرتب کند، به درمان بیماری‌های لثه شما بپردازد و انواع دندان‌های متحرک کامل و تکه‌ای (پارسیل) و روکش‌ها را برای دندان‌های‌تان بسازد. دندانپزشکان اجازه جراحی‌های در محدوده دهان و لثه را نیز دارند.
از عمر دندانپزشکی در ایران بیش از ۹۰ سال می گذرد در سال ۱۳۰۰ هجری شمسی فقط سه نفر دندانپزشک در تهران وجود داشت. یکی از برجسته‌ترین آنها، دکتر دندانپزشک اهل کشور لهستان بود که تبحر فوق‌العاده‌ای در طراحی و ساخت پروتزهای دندان داشت.
دو دندانپزشک دیگر تهران قدیم نیز اهل کشور سوئیس و ترکیه بودند.
پس از تاسیس دانشگاه تهران در سال ۱۳۱۶، دندانپزشکان به صورت مجزا در آن تحصیل نمی‌کردند بلکه درمان بیماری‌های دهان و دندان به‌عنوان واحدی جداگانه به پزشکان تدریس می‌شد.
اولین دانشکده دندانپزشکی در سال ۱۳۳۵ در دانشگاه تهران دایر شد و دندانپزشکان قدیمی‌تری که می‌شناسید، نخستین دانشجویانی بودند که از این دانشکده فارغ‌التحصیل شدند .
تاریخچه روز دندانپزشک :
از سال ۱۳۴۳، روز ۲۴ دی‌ماه، سالروز تأسیس جامعه دندانپزشکی ایران به نام «روز دندانپزشکی» نامیده شد و در تقویم‌های آن زمان منعکس گردید. در این روز تلاش همه جانبه‌ای از طرف جامعه دندانپزشکی ایران با همکاری صدا و سیما و سه وزارت خانه (آموزش و پرورش، دفاع، کار و امور اجتماعی) برای شناساندن و گسترس بهداشت دهان در سطح جامعه و به‌خصوص مدارس سراسر کشور صورت می‌گرفت.
استقبال مخاطبین از این حرکت موجب شد از سال سوم، روز دندانپزشکی به هفته دندانپزشکی تبدیل شود. در این هفته دندانپزشکان و دانشجویان، در یک حرکت خودجوش، علی‌رغم سرمای روزهای پایانی دی‌ماه، به مدارس می‌رفتند و ضمن معاینه دهان کودکان به آنها آموزش بهداشت دهان می‌دادند. شرکت‌ها و تولیدکنندگان لوازم بهداشت دهان نیز با اهداء مسواک و خمیردندان از این حرکت حمایت می‌کردند. این جنبش علمی- بهداشتی طی سال‌ها تأثیر به سزایی در اذهان عمومی گذاشت.
در سال‌های اول پس از انقلاب، روز دندانپزشکی تغییر کرد. مجلس شورای اسلامی در ۲۳ فروردین سال ۱۳۶۰ به منظور گسترش و پیشرفت خدمات درمانی و بهداشتی دهان و دندان در مناطق محروم کشور و روستاها، قانونی با عنوان «طرح تربیت بهداشت‌کاران دهان و دندان» را تصویب کرد. در این قانون، مجلس، وزارت بهداشت و درمان را موظف کرد که داوطلبانی را برای تربیت در این دوره، جذب کند و پس از دادن آموزش‌های لازم، با مدرک فوق دیپلم، آنان را در مناطق محروم به خدمت گمارد تا از این طریق، ضمن ارائه خدمات اولیه، از شیوع بیماری‌های دهان و دندان جلوگیری نموده و اصل پیشگیری را مورد نظر قرار دهند.