وی معتقد است، بسیاری از آموزش‌های اساسی و لازم برای فردای دانشجویان به راحتی در دسترس نیست و  بسیاری از علوم و فنون لازم در محیط کاری به درستی به  دانشجویان آموزش داده نمی‌شود که از این رو انجمن‌های علمی- دانشجویی باید با جدیت در این مساله تاثیرگذار باشند و با برنامه‌ریزی مناسب، نقش تاثیرگذاری در تقویت زیرساخت‌های آموزشی به دانشجویان علوم پزشکی داشته باشند.
 که انجمن های علمی باید به جدیت در این مسئله ورود کنند. 

به همین مناسب گفت وگویی کوتاهی به علیرضا شکرالهی ترتیب داده‌ایم که در پی می‌آید:

مفدا - چه برنامه و چشم‌اندازی برای انجمن‌های علمی دانشجویی رشته خود ترسیم کرده‌اید؟

خدا را شاکر هستم که  توفیق این مهم حاصل شد که به نمایندگی از جامعه تغذیه و رژیم درمانگران کشورمان، اقدام به تشکیل انجمن علمی - دانشجویی تغذیه کشوری کردیم. انجمن ما انجمن رشته‌ای است که به رغم ظرفیت‌های بالای علمی ، پژوهشی ، فرهنگی و ورزشی نتوانسته به حد لازم و کافی در میان جامعه خدمات خودش را اجرا کند.

امیدوارم  که در این دوره خدمات شایانی در راستای ارتقای سطح علمی دانش‌آموختگان تغذیه و مهمتر از آن ارتقای آگاهی عمومی و امنیت غذایی جامعه انجام شود.

مفدا-به نظر شما هدف از تشکیل انجمن علمی کشوری رشته علوم تغذیه چه بوده و مهم ترین چالش و دغدغه شما برای پیشبرد اهداف چیست؟

مهم‌ترین هدف این انجمن اتحاد بهتر و ایجاد شبکه ارتباطی قوی بین تمام اعضا و ارکان جامعه تغذیه  و در وهله بعد حضور پر رنگ‌تر دانش آموختگان تغذیه در بطن جامعه مردمی است.قطعا چالش اصلی برای دوره اول انجمن تغذیه کشور عدم وجود  شبکه ارتباطی و تجربه کافی برای تشکیل این اسکلت اجرایی است. قطعا ایجاد یک شبکه ارتباط قوی بین اعضا- رشته موضوعی نیست که به سادگی حاصل شود.

مفدا- به نظرتان انجمن های علمی دانشجویی در دانشگاه‌های علوم پزشکی تا چه حد توانسته‌اند نقش خود را به خوبی ایفا کنند؟

نقش آفرینی انجمن‌های علمی- دانشجویی در دانشگاههای علوم پزشکی یک بازه و بسیار متغیر است و بستگی به علاقه و خلاقیت اعضا شورای مرکزی و مدیریت و هماهنگی دبیر انجمنها ، نتایج بسیار متفاوتی به چشم می‌خورد اما انتظار و ایده آل من برای فعالیت انجمن‌های علمی- دانشجویی خیلی بالاتر است و اگر بخواهم به صورت کمّی این مطلب را بیان کنم ، باید عرض کنم که انجمن‌های علمی ۵ درصد از ظرفیت خود را به کار گرفته‌اند.

مفدا-انجمن های علمی دانشجویی تا چه میزان توانسته اند به تقویت نشاط علمی در بین دانشجویان کمک کنند؟

قطعا سوال شما از جمله اصلی ترین رسالت‌های انجمن‌های علمی است. اما همان‌طور که عرض کردم به دلایل متفاوتی این فعل در محیط دانشگاهی به درستی ادا نشده است. قطعا انجمن های علمی باید به ایجاد توازن آموزشی در دانشگاه ها کمک کنند. بسیاری از آموزش های اساسی و لازم برای فردای دانشجویان به راحتی در دسترس نیست. بسیاری از علوم و فنون لازم در محیط کاری به درستی به  دانشجویان آموزش داده نمیشود
 مفدا- به نظر شما انجمن های علمی دانشجویی در کشور می بایست چه رویکردی داشته باشند و چه اهدافی را دنبال کنند؟ و چه برنامه هایی برای تقویت روابط بین انجمن‌های کشوری در رشته‌های نزدیک به هم دارید؟

انجمن علمی باید اشتیاق به آموزش و فعالیت‌های تیمی در سطوح مختلف را به جامعه دانشگاهی تزریق کنند.  بنده پیش از اقدام برای تاسیس انجمن تغذیه کشور با سایر دبیران انجمن‌های کشوری ارتباط گرفتم و جویای فضای کاری و  تجربیات دوستان بودم  و این ارتباط کماکان ادامه دار بوده است. قطعا در این دوره انجمن تغذیه کشوری همکاری‌های متعددی با سایر انجمن‌ها و نهادهای مختلف آموزشی و اجرایی خواهد داشت.

 جامعه مسؤولان و مدیران ما نباید  از نیروی اراده و اشتیاق دانشجویان غافل شوند. اگر اختیارات کافی به انجمن‌های علمی- دانشجویی داده شود، بار بزرگی را از دوش سربازان سلامت برخواهند داشت. بدون شک انجمن‌های علمی - دانشجویی می‌توانند به عنوان نیروهای جوان و بانشاط دانشجویی ، پروژه‌های آموزشی و آگاهی بخش وزارت بهداشت را عهده‌دار شوند.

مفدا- به نظر شما انجمن های علمی دانشجویی  در شرایط حال حاضر کشور (شیوع بیماری کرونا) برای حل مشکلات جامعه چه نقشی می توانند ایفا کنند؟

اگر وزارت بهداشت ،حمایت و توجه کافی را داشته باشند ؛ انجمن‌های علمی - دانشجویی به عنوان بازوی اجرایی وزارتخانه  در جریان سازی و افزایش دانش و آگاهی عمومی جامعه حضور پیدا خواهند کرد.  مهم ترین مانع در دوره پیش‌رو کاهش حضور دانشجویان در مجامع دانشگاهی و همچنین مجازی شدن ارتباطات است.

بدون شک  یکی از اصلی ترین دغدغه‌های انجمن‌های علمی- دانشجویی عدم ارتباط کافی و اصولی با معاونت‌های دانشجویی و فرهنگی است. اگر جلسات همفکری و برنامه‌ریزی میان مدیران وزارت بهداشت و معاونت فرهنگی و دانشجویی دانشگاه‌ها و انجمن ها بیشتر برقرار شود قطعا نتایج فوق العاده‌ای ایجاد می‌شود. اینکه انجمن‌ها اختیار مالی بیشتری داشته و برای تامین اعتبار نیازمند طی کردن سلسه مراتب سخت اداری نباشند، قطعا شتابی در پیشرفت امور ایجاد می‌کند.