به گزارش مفدا، برای جلوگیری از فرسودگی شغلی و کاهش بهره‌وری کارمندان، بهترین رویکرد پیشگیری است. هیچ راه‌حل خاصی و واحدی برای جلوگیری از فرسودگی شغلی وجود ندارد، اما چندین راهکار وجود دارد که به‌کارگیری آن‌ها می‌تواند به حفاظت از سلامت روان کارکنان بهداشت و درمان کمک کند.
یکی از راه‌های جلوگیری از فرسودگی شغلی، طراحی یک برنامه چرخش شغلی است که به کارکنان امکان می‌دهد کار دیگری را انجام دهند. این کار در طولانی مدت نتیجه می‌دهد زیرا هر کارمند بیشترین مهارت را در کار تخصصی خود دارد و ممکن است در انجام فعالیت‌های دیگر مهارت کافی نداشته باشد.
در خصوص برنامه‌های چرخش شغلی و نوبت کاری باید مشارکت و نظرات پرسنل نیز در نظر گرفته شود. راهکار دیگر استفاده از یک سیستم الکترونیکی ثبت سوابق سلامت و بیمار است. این سیستم‌ها می‌توانند استرس و اتلاف وقت مربوط به ایجاد اسناد را به روش سنتی از بین ببرند و اغلب می‌توانند به کارهای اداری مانند زمان‌بندی ملاقات کمک کنند.
همچنین این سیستم‌ها به پزشکان کمک می‌کند تا از وقت خود به طور موثرتری استفاده کنند و در نتیجه از خستگی عاطفی که باعث فرسودگی می‌شود، کاسته شود.
راهکار دیگر، برگزاری برنامه‌های آموزشی در زمینه تاب‌آوری است. تاب‌آوری به توانایی فرد در کنترل استرس و بهبود سریع از اثر ناملایمات اشاره دارد. ارائه آموزش تاب‌آوری به کارمندان، قدرت عاطفی و شناختی آن‌ها را افزایش می‌دهد، بنابراین آن‌ها بهتر می‌توانند خود را با محیط در حال تغییر مراقبت‌های بهداشتی سازگار کنند.
بهبود رفاه و بهزیستی کارکنان به عنوان یکی دیگر از راهکارهای جلوگیری از فرسودگی می‌تواند مورد توجه قرار گیرد. بسیاری از کارکنانی که با فرسودگی شغلی سروکار دارند احساس می‌کنند سازمان آن‌ها برای رفاه و بهزیستی آن‌ها تلاشی نمی‌کند، این باور خطرناک است زیرا می‌تواند احساسات منفی مرتبط با فرسودگی شغلی را تقویت کند و منجر به کاهش قابل توجه عملکرد شود.
همچنین ایجاد برنامه‌هایی در زمینه تقویت و افزایش مهارت و توانایی کارکنان می‌تواند موثر باشد. ایجاد انگیزه در کارکنان با روش‌هایی مانند مشارکت آن‌ها در تصمیم‌گیری، ارائه سیستم پاداش عادلانه و ایجاد تنوع در وظایف آن‌ها نیز می‌توانند تا حدودی در کاهش فرسودگی شغلی کارکنان مناسب باشند.
*پیام خانلری
*دانشجوی کارشناسی ارشد ارگونومی علوم پزشکی همدان