به گزارش مفدامشهد، منیره کرمانی جهانگیر، به مناسبت هفته جهانی بهداشت روان، یادداشتی در خصوص "چه نیازی به روان درمانی داریم ؟" را منتشر کرد :

اگر شما هم مثل سایر افراد بشر، در طول زندگی خود با مواردی مواجه شده اید یا به طور جدی مواجه هستید و فکر می کنید که می دانید  چه کاری باید برایش انجام دهید اما  عملا نتوانسته اید تغییری ایجاد کنید ؛ حتما نیاز به استفاده از خدمات روان شناسی و مشاوره دارید تا جهان درونی امن تری را برای خود و محیط پیرامونتان فراهم کنید. سوالی که معمولا از درمانگران پرسیده می شود اینست که ؛ به نظر شما من نیاز به درمان دارم؟ پاسخ به این سوال اینست که روان درمانی همانقدر که جنبه ی درمانی دارد ،جنبه ی پیشگیرانه هم در آن وجود دارد .. با وجود اینکه فضای اجتماعی تا حد زیادی از مسائل سلامت روان و درما های  روان شناختی و مشاوره ، انگ زدایی کرده است اما گاهی  نگاه برخی از افراد برای شروع فرایند های درمانی شان به همین برچسب ها از قبیل " تو مشکل روانی داری ، دیوانه ای  و... " متاسفانه گره خورده است و پیامد این نوع نگاه  طبیعتا اجتناب از شروع هر نوع خدمات درمانی خواهد بود.  در هر حال لازمست بدانید " همه ی آنچه که ما از خود نمی دانیم و آنچه از خود می دانیم ولی نمی توانیم تغییرش دهیم ، همان نیازیست که ما را به سوی روان درمانی سوق می دهد.  موارد زیر را با خود مرور کنید و ببینید کدام یک از آنها شامل شما می شود :

* الگوها ی نا ایمن ، آسیب رسان و تکرار شونده ارتباطی در زندگی فردی و اجتماعی ( همچون پرخاشگری با والدین ،همسر ، محیط کاری و...)

* داشتن سبک های مقابله ای نا مناسب  و نا کارآمد در برابر استر س ها و مشکلات زندگی ( مثلا وقتی مشکلات تحصیلی یا شغلی جدی دارید ، به جای حل مساله و درمان به صورت مکرر از محیط فاصله میگیرید ، در کلا سها غیبت می کنید یا مدام از محل کار خود مرخصی می گیرید . با فاصله گرفتن و اجتناب از مسالهای فردی و بین فردی تان ،  می خواهید به آن نپردازید ؛ درحالیکه اذیت می شوید و در عملکرد شما تاثیر منفی و جدی می گذارد .

1. عدم توانایی مدیریت هیجانات مختلف همچون خشم ، غم ، ترس ،شرم و.. ( به طور مثال : در برابر هر نقدی در روابطتان واکنشی تند نشان می دهید و از احساسات سرکوب شده ی مختلفی من جمله خشم ، شرم و تنهایی رنج می برید و سهم دیگران را در این شرایط پر رنگ تر از خود می بینید )
2. عدم اعتماد به نفس کافی در زندگی فردی و اجتماعی  ( توانایی صحبت کردن و پیگیری نیازهای خود را در محیط ها ی مختلف زندگی شخصی و اجتماعی ندارید و نمی توانید به خوبی ابراز وجود کنید.
3. گرایش به مواد و انواع اعتیاد ها (به طور مثال:  به جای پرداختن به ریشه ها ی جدی مشکلات عاطفی خود با همسر ،خانواده و.. به سیگار ، مصرف مواد ، بازی های رایانه ای و ... روی می آورید تا از رنج ناشی از آن فرار کنید )
4. داشتن خلق افسرده ،  اضطراب  بسیار و یا رفتارها ی وسواسی ( در حالیکه بسیار مضطرب هستید و یا تمرکز کافی ندارید ، به جای پرداختن به ریشه های آن در درمان ؛با شرکت در مهمانی ها ی مکرر و شلوغ کردن محیط اطراف خود ، تلاشی ناکارامد در جهت بهبود برمی دارید

•  ودر انتها لازمست یاداوری کنم برای شروع درمان روان شناسی لزوما نیاز به اختلال نداریم !

 خودآگاهی بیشتر و به زیستی زندگی می تواند  اهداف درمانی افرادی باشد که رشد درونی اصلی ترین سرمایه ی  مسیر زندگی شان است .

خبرنگار: حمید دهقانیان