به گزارش مفدا، در ششمین جلسه تلاوت‌وتفسیر قرآن کریم(طرح نسیم اُنس) امروز ۲۰ مردادماه۹۹؛ در سالن جلسات معاونت فرهنگی و دانشجویی وزارت بهداشت برگزار شد، محمدمهدی بحرالعلوم رئیس مرکز قرآن و عترت وزارت بهداشت در تفسیر آیات ۴۰ تا ۵۳ سوره اسراء بیان داشت: بر اساس تصوری که از فرشتگان در دوران جاهلیت وجود داشت، برخی افراد فرشتگان را فرزندان و دختران خداوند می‌دانستند. در آیات متعددی از قرآن نیز به این موضوع اشاره شده است که مشرکان برای خداوند فرزند قائل بودند و تفکری نیز وجود داشت که فرشتگان را فرزندان خداوند و از جنس دختران می‌دانستند.

وی بیان داشت: این فکر که فرشته‌ها دختر هستند هنوز هم در تصورات برخی افراد وجود دارد، این‌که فرشتگان موجوداتی خلق شده از سوی خداوند هستند که شباهتشان بیشتر به دختران است. در دوران جاهلیت این افراد اعتقاد داشتند از این جهت که فرشتگان ناپیدا هستند، اینان دختران خداوند بوده و خدا آن‌ها را نشان نمی‌دهد.

این مقام مسؤول با بیان این‌که خداوند این ایده را از سه جهت می‌کوبد، گفت: خداوند در قرآن می‌فرماید«لَمْ یَلِدْ وَلَمْ یُولَدْ» او نه فرزندی دارد و نه زاده شده است. دوم این‌که از نگاه این افراد اگر دختر خوب است پس چرا دختران خود را زنده به گور کرده و از بشارت فرزند دار شدن دختر روسیاه و از خجالت مخفی می شوند؟ و سوم این‌که این نوع تفکر که فرشته را جنس دانسته‌اند نوعی اهانت به فرشتگان است.

رییس مرکز قرآن و عترت وزارت بهداشت به مبحث تسبیح گویی خداوند در این آیات ۴۰ تا ۵۳ سوره اسراء اشاره کرد و افزود: خداوند می‌فرماید آسمان‌های هفت گانه و زمین و هر آن‌چه در زمین قرار دارد تسبیح خداوند را می‌گویند، سوره اسراء نیز جز مسبحات است که در ابتدا و وسط و انتهای آن تسبیح خداوند گفته شده است.

بحرالعلوم اضافه کرد: درآیه اول سوره اسراء آمده است «سُبْحَانَ الَّذِی أَسْرَیٰ بِعَبْدِهِ لَیْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَی الْمَسْجِدِ الْأَقْصَی الَّذِی بَارَکْنَا حَوْلَهُ لِنُرِیَهُ مِنْ آیَاتِنَا ۚ إِنَّهُ هُوَ السَّمِیعُ الْبَصِیرُ» "پاک و منزه است خدایی که در (مبارک) شبی بنده خود (محمّد) را از مسجد حرام (مکّه معظّمه) به مسجد اقصایی که پیرامونش را مبارک و پر نعمت ساختیم سیر داد تا آیات و اسرار غیب خود را به او بنماییم که او (خدا) به حقیقت شنوا و بینا است"، در وسط سوره اسراء در آیه ۴۲ آمده است «قُلْ لَوْ کَانَ مَعَهُ آلِهَةٌ کَمَا یَقُولُونَ إِذًا لَابْتَغَوْا إِلَیٰ ذِی الْعَرْشِ سَبِیلًا» به این معنا که "بگو اگر با خدای یکتا چنانکه آنها می‌گویند خدایان دیگری بود در این صورت آن خدایان بر خدای عرش (به تنازع) راه می‌گرفتند (و تمانع آنان موجب اختلال نظام عالم می‌شد. پس چون عالم را نظام ثابتی است دلیل است که با خدای یگانه خدایان دیگری نیست)"و در انتهای این سوره در آیه ۱۰۷ آمده است «قُلْ آمِنُوا بِهِ أَوْ لَا تُؤْمِنُوا ۚ إِنَّ الَّذِینَ أُوتُوا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهِ إِذَا یُتْلَیٰ عَلَیْهِمْ یَخِرُّونَ لِلْأَذْقَانِ سُجَّدًا» به این معنا که "بگو که شما به این کتاب ایمان بیاورید یا نیاورید (مرا یکسان است که) البته آنها که پیش از این به مقام علم و دانش رسیدند هرگاه این آیات بر ایشان تلاوت شود همه با کمال خضوع و فروتنی سر طاعت بر حکم آن فرود آورند.

وی در ادامه بیان داشت: در خصوص این‌که همه موجودات تسبیح خداوند را می‌گویند نظرات مختلفی وجود دارد، برخی از مفسران می‌گویند این تسبیح مجازی است و به نوعی تمکین در برابر خداوند است و برخی مفسران اعتقاد دارند این تسبیح حقیقی است و بر همین اساس در قرآن آمده است «لٰا تَفْقَهُونَ تَسْبٖیحَهُمْؕ». برای این نوع نگاه نیز استدلال‌هایی وجود دارد. مرحوم علامه طباطبایی معتقد است هر موجودی که موجود است بهره‌ای از علم دارد ولو این‌که ما نمی‌دانیم و این که تسبیح خداوند را ما به کلام می‌گوییم مختص انسان است و دیگر موجودات نیز به زبان خود تسبیح خداوند را می‌گویند.

 این مقام مسؤول با بیان این‌که در برخی آیات قران کریم نیز درجه‌ای از شعور به موجودات و کائنات نسبت داده شده است، بیان داشت: «بِاَنَّ رَبَّکَ اَوْحی لَها» همان گونه که پروردگارت بدان وحی کرده است، «فَقَالَ لَهَا وَلِلْأَرْضِ ائْتِیَا طَوْعًا أَوْ کَرْهًا قَالَتَا أَتَیْنَا طَائِعِینَ» و آن گاه به خلقت آسمان‌ها توجه کامل فرمود که آسمان‌ها دودی بود، پس (به امر نافذ تکوینی) به آسمان و زمین فرمود که همه (به سوی خدا و اطاعت فرمان حق) به شوق و رغبت یا به جبر و کراهت بشتابید. آنها عرضه داشتند: ما با کمال شوق و میل می‌شتابیم و «فَمَا بَکَتْ عَلَیْهِمُ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ وَمَا کَانُوا مُنْظَرِینَ» و بر مرگ گذشتگان هیچ چشم آسمان و زمین نگریست و بر هلاکشان مهلت ندادند، از جمله این آیات است.

وی در پایان به آیاتی از قران کریم که در آن دعوت به گفتار احسن شده است اشاره کرد و گفت: —وَ لٰا تَقْرَبُوا مالَ الْیَتٖیمِ اِلّٰا بِالَّتٖی هِیَ اَحْسَنُ (انعام ۱۵۲)، —وَ لٰا تَقْرَبُوا مالَ الْیَتٖیمِ اِلّٰا بِالَّتٖی هِیَ اَحْسَنُ(اسراء ۳۴)، —وَ قُلْ لِعِبادٖی یَقُولُوا الَّتٖی هِیَ اَحْسَنُ(اسراء ۵۳)، —وَ جادِلْهُمْ بِالَّتٖی هِیَ اَحْسَنُۚ (نحل ۱۲۵)، —وَ لٰا تُجادِلُوۤا اَهْلَ الْکِتابِ اِلّٰا بِالَّتٖی هِیَ اَحْسَنُ (عنکبوت ۴۶)، —ٱِدْفَعْ بِالَّتٖی هِیَ اَحْسَنُ السَّیِّئَةَۚ (مومنون ۹۶) از جمله آیاتی است بر نیکوتر بودن برخی رفتارها در قرآن کریم تاکید دارد./انتهای پیام

کدخبرنگار: ۱۰۳۳۰